Breaking News
Home / ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ / Έχω την λύση για την κρίση!

Έχω την λύση για την κρίση!

Σε αυτό το οικονομικό κλίμα οι πιο πολλοί γκρινιάζουν.   Αλλά αγνοούν τον πιο βασικό κανόνα:  για να αποφασίσεις πόσο άσχημα είναι τα πράγματα, πρέπει να ξέρεις σε πιο σημείο της καμπύλης βρίσκεσαι.   Άλλος λέει ότι είναι καμπύλη, άλλος ότι είναι ανάποδο «V”, έχουν εξαντλήσει όλες τις παρομοιώσεις σε σχήματα εκτός από αυτό της …τουαλέτας.  (Αφού τα λεφτά κάποτε υπήρχαν, κάπου πήγαν και τώρα εξαφανίστηκαν.)  Δηλαδή μπορεί κάλλιστα στο τέλος της τετραετίας της αυτή η κυβέρνηση να ανακοινώσει με χαρά:  “Καλά περάσατε ως τώρα;  Ε, τυχερούληδες!  Ως τώρα ήταν η εύκολη φάση της προσαρμογής!»

Εξού και χρησιμοποιούν για τα οικονομικά ορολογία για τρίχρονα.  «Ανεβαίνει», «κατεβαίνει», «φουσκώνει», «ξεφουσκώνει» σαν να είναι μπαλόνια σε παιδικό πάρτυ τα οικονομικά μεγέθη.   Μετά πάμε σε ορολογία για εξάχρονα, σαν να είμαστε στα συγκρουόμενα σε λούνα πάρκ.  Η μια οικονομία «παρασύρει» την άλλη, «χτυπάμε σε δείκτες», μέχρι και γκελ κάνει μερικές φορές.  Συνήθως όμως η ορολογία είναι απλά αυτή του ταχυδακτυλουργού.   «Γιατί δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα της παραγωγικότητάς μας κύριε Πρωθυπουργέ;”   Δείχνει κάπου άσχετα και φωνάζει «αααα, κοίτα εκεί!  Ένας λαθρομετανάστης!”  Σαν να προσπαθεί να ξεγελάσει ένα μωρό αποσπώντας του την προσοχή.

Όταν φτάσουμε σε υποτιθέμενη συζήτηση μεταξύ ενηλίκων δυσκολεύει η πίστα.  «Η οικονομική κρίση κάνει καλό στην υγεία μας αφού περισσότεροι Έλληνες περπατάνε, κάνουν ποδήλατο, έχουν κόψει τις υπερβολές στο φαγητό…»  Ο Ομπάμα είναι άσχετος που κάνει τόση φασαρία για πρόγραμμα υγείας.  Μια Τρόικα χρειάζεται και σε 3 χρόνια θα εξαφανιστούν οι υπέρβαροι από τις ΗΠΑ!   Τα ίδια γίνονται γενικά στην οικονομία.  Οι επιχειρήσεις που κλείνουν απλά «δεν ήταν υγιείς για να αντέξουν τις δοκιμασίες.  Καλύτερα, ξεκαθαρίζει το τοπίο» λέει…

 

Προφανώς όταν είσαι υπουργός και σου ασκούν τόση πίεση για έσοδα, θα σκεφτείς και μερικές αρλούμπες.   Γιατί πχ όταν συλλαμβάνουμε έναν μεθυσμένο Άγγλο στην Κέρκυρα ή στην Κρήτη, δεν ορίζουμε σαν ποσό για να βγει από την φυλακή μισό εκατομμύριο ευρώ;  Δεχόμαστε να μας πληρώσουν και σε λίρες αν θέλουν.   Έρχεται στο κέντρο υγείας Γερμανός τουρίστας που έπεσε από την γουρούνα;  Βεβαίως και θα σου κάνουμε πρώτες βοήθειες.  Για υπέγραψε εδώ ότι μας μεταφέρεις το σπίτι σου και όλη την περιουσία του παππού σου σαν πολεμικές αποζημιώσεις!  Με παρόμοιο τρόπο μπορούμε να ζητήσουμε και για ασυνήθιστα πράγματα.  Να πούμε ότι κάποιοι Γερμανοί στρατιώτες ξέχασαν αναμμένα τα φώτα όταν έφυγαν το ’45 και να τους πάει αναδρομικός λογαριασμός από την ΔΕΗ για 3 δις.   Ή θα μπορούσαμε να στήνουμε μόνοι μας αθλητικά γεγονότα.   Παίζει η Εθνική Ελλάδας με την Μολδαβία εντός έδρας.  Το πουλάμε το ματς 5-0 και έχουμε στοιχηματίσει όλη την δόση στο αποτέλεσμα!

 

Αλλά που πάνε όλα αυτά τα λεφτά;  Περιμένουμε την δόση λέει, τόσα δισεκατομμύρια.  Αρχίζουν οι θεωρίες συνωμοσίας.  Άλλος λέει τα τρώνε οι τράπεζες, άλλος ότι τα τρώνε μεταξύ τους, άλλος ότι σώζουν καρδιοπαθείς και συνταξιούχους.  Εγώ πιστεύω ότι δεν είναι πρόβλημα αν τα τσεπώνουν οι πολιτικοί.  Το πρόβλημα είναι ότι δεν τα διαθέτουν στην οικονομία για να κυκλοφορήσουν.  Να πάει στα μπουζούκια όπως παλιά όλο του υπουργικό συμβούλιο, να φάει ο κόσμος ψωμί!   Να αγοράσει αυτοκινητάρα, να χτίσει βίλα, να λαδώσει για την άδεια…έτσι προχωράει η οικονομία.

Έχω μια απλή και εύκολα εφαρμόσιμη ιδέα:  την επόμενη δόση, να την τυπώσουν σε ειδικά ευρώ.  Να γράφουν πάνω «ευρώ που τυπώσαμε στις Βρυξέλες, ειδικά για την διάσωση της Ελληνικής οικονομίας.»  Έτσι θα ξέρουμε όλοι.  Να πηγαίνεις στον ΟΑΕΔ να τα βλέπεις κολλαριστά κολλαριστά και ξεκάθαρα.  «Ευχαριστώ Βρυξέλες!» θα μονολογεί ο δικαιούχος.  «Ζήτω η ΕΕ!» θα αναφωνεί ο ζητιάνος στο φανάρι αν του το χαρίσεις.   «Τρόικα forever” θα γράφουν στους τοίχους πλέον όλοι όσοι καταλαβαίνουν με αυτόν τον απλό τρόπο πόσο μας βοηθάνε οι άνθρωποι…

 

Δείτε επίσης:

Ταχυδακτυλουργική οικονομία

Είχα έναν θείο πολύ χοντρό.  Σαν καρτούν.  Μαγείρευε εξαιρετικά και τα έτρωγε κιόλα.  Ροχάλιζε σαν …

Ακυβέρνητοι δίπλα στα βράχια

Ζαλισμένοι κοιτάμε διαρκώς τον φάρο που γυρίζει. Σαστισμένοι ρωτάμε πότε και πως στο σκοτάδι, στον …

Ο λόρδος έμεινε ταπί

Πριν μερικά χρόνια, η Ανν Έλιοτ ήταν μια πολύ χαριτωμέ­νη κοπέλα, όμως η φρεσκάδα της …

%d bloggers like this: