Breaking News
Home / πολιτισμός / Βακούφικα – το στοιχειωμένο μελίσσι στο Κόκκινο Λιθάρι Διχομοιρίου

Βακούφικα – το στοιχειωμένο μελίσσι στο Κόκκινο Λιθάρι Διχομοιρίου

«Στα παλιά τα χρόνια, οι γεροντότεροι τα έζησαν και τα μολογάνε, σε μια σπηλιά ενός απότομου γκρεμού στο Κόκκινο Λιθάρι, λίγο πιο κάτω από το μέσον της γκρεμώδους πλαγιάς, πήγε και φώλιασε ένα μελίσσι μέσα σε μια σπηλιά, που ήταν αδύνατο να την προσεγγίσει άνθρωπος. Το μελίσσι αυτό πρόκοψε πολύ.  Χρόνο με το χρόνο γέμισε με μέλι και κερήθρες το εσωτερικό της σπηλιάς.  Μετά από μερικά χρόνια τα καλοκαίρια με τη μεγάλη ζέστη το μέλι και οι κερήθρες ρευστοποιού­νταν κι έτρεχαν στους βράχους αφήνοντας έν­τονα ίχνη από το λιω­μένο κερί. Οι κάτοικοι το αποκαλούσαν στοιχειω­μένο, γιατί πρόκοβε τό­σο πολύ και δεν πάθαινε κανένα κακό, άρα είχε κάποιον κρυφό προ­στάτη, ή βακούφικο, ότι δηλαδή ανήκε στο κο­ντινό μοναστήρι και το προστάτευε ο άγιος του μοναστηριού, στο όνομα του οποίου ήταν αφιερω­μένος ο ναός.   Μάλιστα, σύμφωνα με την παρά­δοση, κανένας δεν είχε το δικαίωμα να το τρυγή­σει, πολύ περισσότερο δεν είχε δικαίωμα να το οικειοποιηθεί. Όλοι το σε­βάστηκαν παρόλο που το ρευστό μέλι προκα­λούσε και τους άνοιγε την όρεξη, για πολλά χρόνια.
Ένας καλόγερος από το κοντινό μοναστή­ρι, πιθανότατα της Αγίας Μαρίνας, λιμπίστηκε το μέλι, τόσο πολύ, που αποφάσισε να κατεβεί με τριχιές στην κατοικία του μελισσιού και να το τρυγήσει. Κάλεσε, μάλιστα, τους υπόλοιπους καλογέρους, να τον βοηθήσουν κρατώντας τα σχοινιά με τα οποία θα ήταν δεμένος και να τον κα­τεβάσουν με προσοχή.  Ο  ίδιος πήρε ένα μεγάλο δοχείο κι ένα μαχαίρι, για να κόψει τις κερήθρες και να βάλει το μέλι του στοιχειωμένου μελισσιού.  Η επιχείρηση τρύγησης ξεκίνησε με επιτυχία, ο ιερόσυλος καλόγερος, καλά δεμένος κι εφοδιασμένος με τα απαραίτητα σκεύη, κατέβηκε στη σπηλιά και άρχι­σε να τρυγάει με λαιμαργία.  Κάποια στιγμή οι καλόγεροι, που κρατούσαν τα σχοι­νιά, του φώναξαν: «Φτάνει πια, μην το χαλάς ολότελα το μελίσσι».
Αυτός τρομαγμένος και ζαλισμένος καθώς ήταν, σήκωσε το κεφάλι του ν’ ακούσει καλύτερα, οπότε οι παρδαλές μάλλινες τριχιές του φάνηκαν ότι είναι φίδια, που κατεβαίνουν να τον τσιμπήσουν και ξαφνικά κόβει με το μαχαίρι τις τριχιές, πέ­φτει στον γκρεμό και κομματιάζεται στους βράχους της κοίτης. Εκεί έμεινε νεκρός και το τρυγημένο μέλι χύθηκε στον γκρεμό και το δοχείο, σχεδόν άδειο, κατέληξε στην κοίτη του ρέματος. Το σημείο της κοίτης όπου συντρίφτηκε κι έμεινε νεκρός ο ασεβής καλόγερος, ονομάζεται σήμερα «Στου Καλόγερου». Στον καταπατητή του «Νόμου», στον συλητή καλόγερο επιβλήθηκε κατά τη λαϊκή δικαιοσύνη η νό­μιμη, η πρέπουσα ποινή.
Εδώ πέθανε ο καλόγερος

Το κακό όμως, δεν σταμάτησε εδώ, δεν διέπραξε μόνος του την παράβαση, αλλά σ’ αυτή συμμετείχαν και οι υπόλοιποι καλόγεροι του μοναστηριού, οι οποίοι όχι μόνον δεν απέτρεψαν το συνασκητή τους στο κοινόβιο από την πράξη της ιεροσυλίας, αλλά συμμετείχαν και οι ίδιοι βοηθώντας τον να κατεβεί στην κατοικία του μελισσιού, γ αυτό και τιμωρήθηκαν παραδειγματικά όλοι τους. Σε κάποια, αρκετά έντονα, καιρικά φαινόμενα, ο χώρος που εδραιωνόταν το μοναστήρι, απο­κόπηκε, έρρευσε στην πλαγιά και κατέληξε στην κοίτη του ρέματος, μαζί με τους καλογέρους.

Εκεί, στην κοίτη του φαραγγιού, απολιθώθηκε, στένεψε αρκετά την κοίτη και δημιούργησε δεξιά και αριστερά κοιλώματα δίκην εσωτερικού χώρου ναού. Οι κάτοικοι αποκαλούν το κοίλωμα αυτό «Το Καθολικό» και το ταυτίζουν με το γκρεμισμένο μοναστήρι. Οι δε καλόγεροι ενταφιάστηκαν και χάθηκαν μέσα στα λασπόνερα, τα χώματα και τους αποκολλημένους βράχους».

Μεγάλη έκπληξη προκαλεί σήμερα το στενότατο σημείο της κοίτης, καθό­σον πριν και μετά από «Το Καθολικό», δηλαδή από το απολιθωμένο μοναστήρι, αυτή είναι αρκετά διευρυμένη και αναγκαστι­κά σε υποβάλλει, σου δημιουργεί δέος κι έν­τονη φοβία λόγω της επικινδυνότητας από την πτώση λίθων και από τις δυο πλαγιές, αλλά και από την ανά­μνηση του τραγικού μύ­θου. Στο μύθο αυτό δεν έχουμε μόνον την υπο­δειγματική τιμωρία του ασεβή καλόγερου,αλλά και ολόκληρης της ομά­δας του κοινοβίου και την απολίθωση του κτί­σματος του μοναστη­ριού ενέργεια που θυ­μίζει τις πράξεις των αρχαίων Ολύμπιων θε­ών.  Η ιεροσυλία διαπράχτηκε από ομάδα ανθρώπων, που έπρε­πε να προστατεύσουν το «Θεοτικό» μελίσσι, την περιουσία των μο­ναστηριών και να τηρή­σουν τους άγραφους νόμους της κοινωνίας. Η απολίθωση του κτίσματος του μοναστη­ριού ίσως πραγματο­ποιήθηκε,ώστε να απο­τελεί σημείο αναφοράς και διδαχής για τις επερχόμενες γενιές.”

Αναρρίχηση, μύθοι καλύτεροι και από σαπουνόπερες…τα έχει όλα στα Τζουμέρκα τελικά!   Έγραφα και παλιότερα ότι είναι ξεφτίλα ότι δεν μπορούμε να εξάγουμε μυθολογία.

Δείτε επίσης:

Τα ηλίθια πράγματα που βάζουν κάποιοι στο πλυντήριο ρούχων τους

Είναι κάποιοι αστικοί μύθοι που αρνούνται να εξαφανιστούν.  Κάθε νοικοκυρά νομίζει ότι το δικό της …

Η απομυθοποίηση της Γεωθερμίας στα σπίτια

Πάντα οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας, τα περίεργα συστήματα και οι νέες τεχνολογίες ήταν ελκυστικό θέμα …

Φωτογραφίες των παιδιών στο Facebook τέλος για εμένα; (Ζήτω τα εφέ)

Όταν λογομαχούσα παλιότερα με τους τρομολάγνους του διαδικτύου επέμενα ότι “από μόνα τους θα μου …

Leave a Reply

%d bloggers like this: