Breaking News
Home / Πολιτικά / Η δημοκρατία των δυο πανάκριβων ζαμπόν

Η δημοκρατία των δυο πανάκριβων ζαμπόν

Φανταστείτε να ψάχνετε ζαμπόν και να υπάρχουν μόνο δύο.  Η “καλύτερη επιλογή Νο1” και δίπλα “η καλύτερη επιλογή Νο2” διαμετρικά αντίθετη.  Το ένα για παράδειγμα να είναι φουλ λιπαρά και τεχνητές ύλες και το άλλο φουλ βιολογικό από φάρμες με ζώα που διαλογίζονται πρωί μεσημέρι βράδυ με αρωματικά κεράκια στον στάβλο τους.  Και τα δυο ζαμπόν έχουν την ίδια τιμή. Και δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί τρίτο ζαμπόν στο ράφι.

Παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον την διαδικασία επιλογής στο Δημοκρατικό Κόμμα που ψάχνει τον καταλληλότερο υποψήφιο να τα βάλει με τον Donald Trump.  Είναι εκπληκτικά αυτά που λέγονται, ο πολιτικός πολιτισμός, τα επιχειρήματα, η ποικιλία απόψεων. Είναι ο θρίαμβος της υποκρισίας του δικομματισμού. Ο χορός της επιλογής υποψηφίου, ουσιαστικά μέρος της διαδικασίας που θα διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξει ποτέ τρίτο κόμμα.

Δεν είναι “χαλασμένη” η δημοκρατία μας.  Δουλεύει τέλεια για τα δύο κόμματα που συμμετέχουν εναλλάξ σε αυτήν.   Μονοπώλιο με δύο πρόσωπα. Δεν υπάρχει απειλή νέων συμμετοχών, δεν έχουν δύναμη οι καταναλωτές, δεν υπάρχει ουσιαστικά επιλογή.  Γιατί σε κάθε θέμα μας προτείνονται δυο λύσεις. Η λύση του κόμματος Α και η λύση του κόμματος Β η οποία είναι πάντα σε αντιδιαστολή.  Πράγμα παράλογο βέβαια. Δεν μπορεί οι επιλογές να είναι πάντα αντίθετες. Αλλά έτσι έχουμε συνηθίσει. Αν πει η ΝΔ κάτι, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πει όχι.  Παρομοίως και τα ΜΜΕ πρέπει να είναι φιλοκυβερνητικά ή όχι και – το ιδανικό για αυτούς – όλοι μας να χωριστούμε σε δύο ομάδες. Όπως Αμερική.

Και σε αυτές τις εκλογές ακούσαμε ότι πρέπει να υπάρξει “δυνατή λαϊκή εντολή”.    Στην αγορά συνήθως, ακόμα και σε περιπτώσεις ολιγοπωλίου, υπάρχει ανταγωνισμός. Βελτιώνεις το προϊόν σου για να περάσεις τον αντίπαλο.  Στην πολιτική υπάρχει μεν σκληρός ανταγωνισμός, αλλά επικεντρώνεται στη λάσπη κατά του αντιπάλου, να ανεβαίνουν οι τόνοι και να ασχολούνται όλοι μόνο με τις δύο επιλογές διαρκώς.   Ο ίδιος άνθρωπος που γκρινιάζει για τη δεσπόζουσα θέση της Cosmote ή το μονοπώλιο της Google θεωρεί απολύτως φυσιολογικό να βρούμε κάποιο κόλπο να ξεπεράσουμε τις εκλογές με απλή αναλογική ώστε η ΝΔ να μπορεί να έχει απόλυτη πλειοψηφία και να περνάει ότι θέλει στη Βουλή με τις ψήφους μια μειοψηφίας των Ελλήνων.

Η διαδικασία επιλογής υποψηφίων είναι εξαιρετικά χρήσιμη υπό αυτό το πρίσμα.  Κάνει τους πολίτες να νομίζουν ότι λήφθηκαν υπόψη διαφορετικές απόψεις. Έχουμε και πιο σοσιαλιστή, έχουμε και οικολόγο, έχουμε και ψιλοαναρχικό…θα επιλέξουμε στο τέλος βέβαια όποιον πουλάει καλύτερα και αυτός θα λέει ότι λέγαμε πάντα, άσχετα από τις προηγούμενες θέσεις που τσαμπουνούσε και σας άρεσαν.  Αν δούμε ότι πιάνει ένα μικρότερο κόμμα ή το εξαφανίζουμε (αφού δεν ελέγχουν τα ΜΜΕ χωρίς λεφτά και συνδέσεις) ή το ενσωματώνουμε. Ακριβώς όπως η Coca Cola διαρκώς εξαγοράζει μικρότερες εταιρείες με ποτά που έχουν κάνει θραύση. Μετά τους αφήνει να δείχνουν σαν να είναι ανεξάρτητοι, να κάνουν δικό τους marketing αλλά ελέγχει την διανομή και μαζεύει τα κέρδη.

Αν δούλευε σωστά το σύστημα ένας νέος υποψήφιος δεν θα ένιωθε αναγκασμένος να πάει σε ένα από τα δύο κόμματα εξουσίας.  Θα είχαν όλα τα κόμματα ίσες δυνατότητες προβολής και οργάνωσης. (Τώρα είναι τρελά μεγάλα τα κόστη για να κατέβεις στις εκλογές. Πολύ μεγαλύτερα από ότι για έναν νέο παραγωγό ζαμπόν ο οποίος μπορεί να βρει τρόπο να πουλήσει και χωρίς τους εκβιασμούς των supermarket.)  Θα μπορούσε ένα δυναμικό νέο κόμμα το οποίο όμως δεν έχει τεχνογνωσία στα πρακτικά των εκλογών να βρει λύσεις. (Δοκιμάστε εσείς να βγάλετε άκρη με εκτυπώσεις ψηφοδελτίων και την διανομή τους σε όλη την χώρα.) Ακόμα κι αν λάβεις ψήφους επειδή αρκετοί Έλληνες γουστάρουν τις ιδέες σου, έτσι όπως είναι το σύστημα μπορεί να θεωρηθείς αποτυχία.  Αν βγάλω ένα νέο ζαμπόν και το ψωνίζουν εκατό χιλιάδες Έλληνες κάθε εβδομάδα είμαι ήρωας, η καινοτομία μου θα αντιγραφεί ή θα εξαγοραστεί για να μπει και σε άλλα ζαμπόν. Αν βγάλω κόμμα με νέες ιδέες και με ψηφίσουν εκατό χιλιάδες θεωρούμαι αποτυχία και με εξαφανίζουν. Αντιγράφουν στα λόγια ότι νομίζουν ότι πουλούσε στο κόμμα μου και το χρησιμοποιούν στην επόμενη καμπάνια τους.

Οπότε τα δυο κόμματα στις ΗΠΑ αλλά και στην Ελλάδα δεν ανταγωνίζονται για τους ίδιους ψηφοφόρους τελικά.  Είναι συνεννόηση εκ κατασκευής αυτή. Ο διάσημος “κεντρώος” χώρος είναι οι σταθεροί πελάτες του ζαμπόν μας.  Οι κορώνες και η προσπάθεια στην επικοινωνία των δύο κομμάτων απευθύνεται σε όσους μπαίνουν στο supermarket αλλά δεν ψωνίζουν ζαμπόν.  Ή στον τρόπο που θα κάνουμε promotion έξω από το supermarket ώστε να μπουν νέοι πελάτες φανατισμένοι και έτοιμοι να διαλέξουν το δικό μας στο ράφι (και να σαμποτάρουν αν γίνεται και το αντίπαλο ζαμπόν με μίσος και πάθος.)  Δεν είναι λογικό να περνάνε νομοσχέδια μόνο με ψήφους του ενός κόμματος. Ένα κόμμα που πήρε 40% των ψήφων από τους μισούς Έλληνες που πήγαν να ψηφίσουν θα αποφασίσει για όλους. Και το άλλο κόμμα που πήρε το 30% θα παίρνει συστηματικά διαμετρικά αντίθετη θέση.  Σα να λέμε ότι όλοι η Ελλάδα θέλει μόνο βιολογικό ζαμπόν. Σίγουρα. Απόλυτα. Δεν το συζητάμε καν. Κοιτάμε αν το ένα κόμμα πήρε 40% και το άλλο 30% αντί να βλέπουμε ότι τελικά τα δυο κόμματα εξαφάνισαν κάθε άλλη επιλογή πάλι. Σταθερή επιτυχία του δικομματισμού (μεταξύ τους τεράστιο ποσοστό επί του συνόλου) σε ένα ολοένα και μικρότερο κοινό αφού οι περισσότεροι εγκαταλείπουν τις εκλογές απογοητευμένοι.

Αν πραγματικά νοιάζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη το καλό της Ελλάδας δεν πρέπει να ζητάει ισχυρή λαϊκή εντολή.  Πρέπει να φτιάχνει υποδομή για να μπορούν νέοι άνθρωποι με νέες ιδέες να ακουστούν και να βρουν απήχηση χωρίς να χρειάζεται να ανήκουν σε ένα από τα δύο κόμματα.  Να μην ψηφίζει ΝΔ κάποιος επειδή θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ ένα τσούρμο τρελούς, επικίνδυνους, ανίκανους ψευτοκομμουνιστές του καναπέ. “Γιατί ψώνισες το ζαμπόν Νο1;” – Επειδή ήταν λιγότερο ενοχλητικό από το ζαμπόν Νο2!  Στην Αμερική, ακόμα και ένα φαινόμενο σαν τον Trump αναγκάστηκε να προσχωρήσει σε κόμμα γιατί μόνος δεν θα πήγαινε πουθενά και το ήξερε πολύ καλά. Ξεκίνησε από το ένα κόμμα, κατέληξε στο άλλο (που υποτίθεται ότι είναι αντίθετο) και τελικά δεν είχε σημασία.  Δεν έχει πολιτικό πρόσημο ο Donald Trump, ότι θέλει κάνει!

Μόνο λύπη για τη Βουλή που έβγαλαν οι τελευταίες εκλογές.  Ποσοστό ρεκόρ 42,08% έφτασε η αποχή. Χαίρονται που δεν μπήκε η Χρυσή Αυγή. Εγώ λυπάμαι που δεν μπήκαν, αφού υπάρχουν Έλληνες φασίστες, κάπου πρέπει να εκπροσωπούνται και να προσπαθούμε να καταλάβουμε τα θέματά τους. Τώρα που είναι;  Στην δεξιά φάλαγγα της ΝΔ ή σε σκοτεινά δωμάτια τσαντισμένοι να ετοιμάζουν ρατσιστικές επιθέσεις; Όπως δεν έχουμε κόμμα οικολόγων ξεχωριστό στη Βουλή. Όπως δεν έχουμε… βασικά τίποτα δεν έχουμε. 80% ψήφισε κλασικά δικομματικά. Αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι supermarket με μόνο δυο πανάκριβα ζαμπόν και οι μισοί πελάτες δεν ψωνίζουν κανένα από τα δύο.


Δείτε επίσης:

Πως να πάρεις επιδότηση σαν Τζεντάϊ

Το γραφείο ήταν ήσυχο.  Ύποπτα ήσυχο.  Τσέκαρα στο κινητό για απεργίες.  Τίποτα.  Μόνο δυο άτομα …

Αστυνομική ιστορία Νο9: το ξυράφι

Οι δυο αστυνόμοι κοιτάχτηκαν λίγο.  Ο ένας τελείωνε την βάρδια του, ο άλλος τώρα άλλαζε …

Τι έπαθα τη μέρα που πούλησα ναρκωτικά στα Εξάρχεια

Δεν το είχα ξανακάνει.  Αλλά χρειάζομαι τα λεφτά.   Ένας φίλος μου δάνεισε ένα σακουλάκι …

Αστυνομική ιστορία Νο10 – το ηλεκτρονικό τσιγάρο

“Σβήσε το τσιγάρο και έλα στο γραφείο μου!” Ο διοικητής είναι έξαλλος.  Δεν ξέρω γιατί. …

Γιατί θέλετε να εργαστείτε εδώ;

Καλώς ήρθατε και ευχαριστώ που ενδιαφερθήκατε για μια θέση στην εταιρεία μας.  Με λένε Κύριο …

Αστυνομική ιστορία Νο6: ο καθρέφτης

Είχαν ήδη πάρει το πτώμα όταν έφτασα στον τόπο του εγκλήματος.   Οι συνάδελφοι εξέταζαν …

Αστυνομική ιστορία Νο12: ροδοcop

Έσπρωχνα το λάστιχο με ένα ξύλο στον δρόμο.  Έχω δει να το κάνουν τα Αφρικανάκια …

Αστυνομική ιστορία Νο5 : περί σεξ

Μπορεί να μην είμαι ο καλύτερος αστυνόμος στον κόσμο αλλά δεν μου άξιζε αυτή η …

Αστυνομική ιστορία Νο3 : Λότο

“Δεν το πιστεύω!  Κέρδισα!” Χοροπηδούσα σαν μανιακός στον δρόμο.  Έριξα και έναν κάδο.  Στα τέτοια …

Αστυνομική ιστορία Νο4: υπόθεση 2 σε 1

“Καλά, μου το λες τώρα ότι έχω να πληρώσω κλήση;” Η γυναίκα ήταν έξαλλη.  Συνέχισε …

Αστυνομική ιστορία Νο 8 – στα κόκκινα

Είχα αργήσει και το φανάρι πορτοκαλί.  Εξέταζα το παιδί στην “Κάθοδο των Μυρίων” και έπρεπε …

Αστυνομική ιστορία Νο11: Μπόμπ Σφουγγαράκης στον ήλιο

Ήταν ηλιόλουστη μέρα και ο κόσμος πολύς στο Σύνταγμα.  Ένα παιδάκι δίπλα μου φώναζε σπαραχτικά …

Αστυνομική ιστορία Νο2: εναλλακτικοί αστυνόμοι

Θα είχα μεγάλη περιέργεια να δω στην Αθήνα αστυνομικούς με roller blade όπως έχουν στην …

Αστυνομική ιστορία: η ομάδα Δέλτα και ο Πακιστανός

Το αυτοκίνητο είχε χαλάσει στην μέση της Κηφισίας και οι δυο μοτοσυκλέτες πλησίαζαν γρήγορα.   …

Η ορθοδοντική απάτη

Οι πιο πολλές αισθητικές παρεμβάσεις δεν επικαλούνται ιατρικούς λόγους για την ανάγκη ύπαρξής τους. Η …

Ένα ωραίο προϊόν στα χέρια ηλιθίων: Cosmote prepaid

Είναι μια εξαιρετική λύση για πολλά προβλήματα.  Μια κάρτα πραγματικό πασπαρτού για την ελληνική πραγματικότητα. …

Τζιν στην αλμύρα (ΑΞΟΥΜ2)

“Θες να σου πω για παιδιά, εξοχικό, διακοπές και τέτοια;” Για να λήξει μια σχέση, …

%d bloggers like this: