Breaking News
Home / Music / Οι μισοί μου φίλοι είναι άσχετοι με σινεμά

Οι μισοί μου φίλοι είναι άσχετοι με σινεμά

Όταν βγήκε το Bohemian Rhapsody οι υπερβολές που διάβασα από φίλους ήταν εντυπωσιακές. Είχαν συγκλονιστεί λέει και κάτι τέτοια. Καταρχάς μπράβο τους, είναι πολύ καλό να απολαμβάνεις μια ταινία. Ακόμα καλύτερα όταν την αφήνεις να σε αγγίζει.

Άλλο αυτό όμως και άλλο να την πούμε καλή ταινία. Είναι σαν να έπιασε η Disney να εξωραΐσει την υπόθεση από οτιδήποτε με σεξ, ναρκωτικά ή ροκ εν ρολ…όχι οκ, το ροκ εν ρολ το αφήνουμε αλλά μόνο τα χιτάκια. Έκαναν πρωτοποριακά πράγματα, είχαν πολλά καλά για την εποχή τους αλλά τα αγνοούμε όλα εκείνα. Το πως έγιναν στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν μας πολυαπασχολεί. Μάλιστα σχεδόν τίποτα δεν μας απασχολεί, δεν υπάρχει καν πρόβλημα να λυθεί καθώς προχωράει η υπόθεση, απλά όλα πάνε καλά. Είναι σαν να έγραψε το σενάριο κάποιος ξεκινώντας από το τέλος. Όταν πρωτοπαίζει ένα τραγούδι κάποιος οι παριστάμενοι δεν ξέρουν ότι θα γίνει κλασσικό κάποτε αλλά στην ταινία αντιδρούν σαν να έχουν έρθει από το μέλλον. Ακόμα και οι 3-4 φορές που θεωρητικά υπάρχει σύγκρουση χαρακτήρων είναι πιο πολύ σαν φιλική συζήτηση σε τηλεοπτικό πάνελ, με τη σειρά εκθέτει ο καθένας τα επιχειρήματά τους και προχωράμε.

Ακόμα κι αν δεν ξέρατε τον Φρέντι ή το συγκρότημα στην εποχή του, ακόμα κι αν ήταν αλήθεια αυτά που δείχνουν είναι τελείως παιδιάστικη αντιμετώπιση. Τραγούδια που ήταν αποτέλεσμα πολύπλοκης ομαδικής δουλειάς και χρόνου παρουσιάζονται σαν να έπεσαν ουρανοκατέβατα σε στιγμές θείας έμπνευσης. Ούτε εφηβική τηλεσειρά στο Nickelodeon να ήταν. Ακόμα και το A Star is Born με την Lady Gaga, έργο μυθοπλασίας, έδειχνε πιο πειστικά (και συναρπαστικά) την δυναμική μιας μουσικής δημιουργίας.

Αν ήμουν γκέι θα αντιδρούσα πολύ και στην παιδιάστικη απλοποίηση αυτής της όψης του Φρέντι και της υπόθεσης. Είναι μια καρικατούρα, μια κακή περίοδος, απλά έπεσε με τους λάθος ανθρώπους για λίγο και μετά, ΟΚ, το γύρισε και όλα καλά. Είχε και την άλλη, φτου γαμώτο, αν δεν έμπλεκε με τους Γερμαναράδες με τα πέτσινα μπορεί και να μην γινόταν γκέι ξερωγώ φάση το παρουσιάζει. Ξεχνάμε τα φοβερά αιρετικά πάρτυ του συγκροτήματος με drag, βίτσια, ναρκωτικά παντού, νάνους και κάθε είδους ανωμαλία. Το παρουσιάζει η ταινία σαν να ήταν κάποια αντίδραση στην φήμη και την επιτυχία το γεγονός ότι ψωνιζόταν, λογική πεντάχρονου και τελείως ψέμα. Και έτσι για να μας τελειώσει τελείως, πως αποδεικνύεται ότι τα ξεπέρασε όλα αυτά; Ε, το γύρισε στο να έχει έναν και μόνο γκόμενο, σταθερός και σωστός, μάλλον βάζει και προφυλακτικό τώρα, πάλι καλά που δεν μας το διαφήμισε κάπου εκεί και με την μάρκα.

Είναι απλοϊκή σε βαθμό…παιδικής ταινίας της Disney όταν κατασκευάζει τεχνητά υποτιθέμενους “χαζούς” κριτικούς και στελέχη δισκογραφικής που “δεν το πιάνουν” σα να είναι οι κακοί της υπόθεσης.

Είναι και ξεφτίλα και ντροπή. Ένας τόσο σύνθετος χαρακτήρας από τη μια καπελώνει ένα άξιο συγκρότημα με άλλους δημιουργούς στην ταινία αλλά ταυτόχρονα θάβει το “the show must go on” της πραγματικά ηρωικής περιόδου του στο τέλος. Και όχι, δεν είναι εργάρα, απλά είναι εκπληκτικά καλή η ερμηνεία/αντιγραφή του Μαλέκ. Όσοι δεν μπορούσαμε να είμαστε στο Live Aid εκτιμούμε ότι μας έδωσε μια ευκαιρία να το ζήσουμε τόσο ρεαλιστικά. Αλλά αυτό δεν είναι σινεμά για ενήλικες. Αν του δώσουν όσκαρ θα είναι ξεφτίλα για τους υπόλοιπους.

Δείτε επίσης:

Πως να πάρεις επιδότηση σαν Τζεντάϊ

Το γραφείο ήταν ήσυχο.  Ύποπτα ήσυχο.  Τσέκαρα στο κινητό για απεργίες.  Τίποτα.  Μόνο δυο άτομα …

Αστυνομική ιστορία Νο9: το ξυράφι

Οι δυο αστυνόμοι κοιτάχτηκαν λίγο.  Ο ένας τελείωνε την βάρδια του, ο άλλος τώρα άλλαζε …

Τι έπαθα τη μέρα που πούλησα ναρκωτικά στα Εξάρχεια

Δεν το είχα ξανακάνει.  Αλλά χρειάζομαι τα λεφτά.   Ένας φίλος μου δάνεισε ένα σακουλάκι …

Αστυνομική ιστορία Νο10 – το ηλεκτρονικό τσιγάρο

“Σβήσε το τσιγάρο και έλα στο γραφείο μου!” Ο διοικητής είναι έξαλλος.  Δεν ξέρω γιατί. …

Γιατί θέλετε να εργαστείτε εδώ;

Καλώς ήρθατε και ευχαριστώ που ενδιαφερθήκατε για μια θέση στην εταιρεία μας.  Με λένε Κύριο …

Αστυνομική ιστορία Νο6: ο καθρέφτης

Είχαν ήδη πάρει το πτώμα όταν έφτασα στον τόπο του εγκλήματος.   Οι συνάδελφοι εξέταζαν …

Αστυνομική ιστορία Νο12: ροδοcop

Έσπρωχνα το λάστιχο με ένα ξύλο στον δρόμο.  Έχω δει να το κάνουν τα Αφρικανάκια …

Αστυνομική ιστορία Νο5 : περί σεξ

Μπορεί να μην είμαι ο καλύτερος αστυνόμος στον κόσμο αλλά δεν μου άξιζε αυτή η …

Αστυνομική ιστορία Νο3 : Λότο

“Δεν το πιστεύω!  Κέρδισα!” Χοροπηδούσα σαν μανιακός στον δρόμο.  Έριξα και έναν κάδο.  Στα τέτοια …

Αστυνομική ιστορία Νο4: υπόθεση 2 σε 1

“Καλά, μου το λες τώρα ότι έχω να πληρώσω κλήση;” Η γυναίκα ήταν έξαλλη.  Συνέχισε …

Αστυνομική ιστορία Νο 8 – στα κόκκινα

Είχα αργήσει και το φανάρι πορτοκαλί.  Εξέταζα το παιδί στην “Κάθοδο των Μυρίων” και έπρεπε …

Αστυνομική ιστορία Νο11: Μπόμπ Σφουγγαράκης στον ήλιο

Ήταν ηλιόλουστη μέρα και ο κόσμος πολύς στο Σύνταγμα.  Ένα παιδάκι δίπλα μου φώναζε σπαραχτικά …

Αστυνομική ιστορία Νο2: εναλλακτικοί αστυνόμοι

Θα είχα μεγάλη περιέργεια να δω στην Αθήνα αστυνομικούς με roller blade όπως έχουν στην …

Αστυνομική ιστορία: η ομάδα Δέλτα και ο Πακιστανός

Το αυτοκίνητο είχε χαλάσει στην μέση της Κηφισίας και οι δυο μοτοσυκλέτες πλησίαζαν γρήγορα.   …

Τσαγκαροδευτέρα τέλος

Ήταν Παρασκευή, τι υπέροχη μέρα!  Πάντα ξυπνάω κεφάτος, σιγοτραγουδάω και ψιλοχορεύω πηγαίνοντας στη δουλειά.  Βλέπω …

Πως να μην είσαι γίδι. Ούτε πρόβατο

Διαβάζω από γνωστό: “Είμαστε όλοι καθαροί από τον ιό/κάναμε το τεστ/είμαστε καραντίνα, αλλά ΔΕΝ θα …

Η ανοσία της αγέλης και η ανοησία όσων αναπαράγουν αυτήν τη θεωρία

Αυτό το παραμύθι με το herd immunity πρέπει να σταματήσει επιτέλους. Ισχύει ως όρος στην …

%d bloggers like this: