Breaking News
Home / Ψυχολογια / Σαν τα χέρια του πατέρα μου

Σαν τα χέρια του πατέρα μου

Αν ήμουν ζωγράφος, θα περνούσα μια ζωή προσπαθώντας να φτάσω τους μεγάλους κλασσικούς σε ένα πράγμα: τις ιστορίες που λένε τα χέρια.  Σήμερα καθώς έκανα μια δουλειά στον κήπο, έκοψα σε άσχημο σημείο ένα δάχτυλο και μου ήρθαν συνειρμικά όλα σαν καταιγίδα.

Μια ζωή τον θυμάμαι με τέτοιες πληγές στα χέρια.   Είναι μάστορας πραγματικός, όλα τα φτιάχνει.   Κάπου ανάμεσα στις βίδες, τα καρφιά και τα τρυπάνια, τα χέρια του γίνονται συχνά μάρτυρες του απίστευτου όγκου πραγμάτων που φτιάχνει διαρκώς.  Τελευταία όποτε πάμε μαζί για κάποια δουλειά μου λέει να βάζω γάντια.  Εγώ το παίζω τζόβενο και δεν βάζω.  Συνήθως δεν τα χρειάζομαι.

Η μάνα μου δεν πάει πίσω.   Οι ώρες στον νιπτήρα, η ευαισθησία στις τομάτες, οι καρφίτσες που έχασαν τον δρόμο τους σε κάποιο ράψιμο.  Αυτή όμως έχει μια κρέμα χεριών πάντα στην κουζίνα.   Γκρινιάζει καμιά φορά αλλά όταν φτάνουν τα χέρια της να σε χαϊδέψουν είναι πάντα απαλά σαν μετάξι.

Σε αυτή την ψηφιακή εποχή, φαντάζομαι κάποτε θα βγει και μηχάνημα που θα καταγράφει τι κάνουν τα χέρια.  Πόσες εκατομμύρια φορές έκαναν τι.    Πότε και πως λύγισαν, τεντώθηκαν, πότε έγιναν γροθιά.  Και η καταγραφή θα τελειώνει όταν τα σταυρώσει κάποιος πάνω από το νεκρό μας κουφάρι.

Για τώρα, εγώ θα θυμάμαι πιο συχνά να βάζω γάντια.  Κι έχω ήδη μια κρέμα χεριών στο ράφι της κουζίνας.

Δείτε επίσης:

Μου έδειξαν το κόλπο για να πάρεις εύκολα επιδότηση

Το γραφείο ήταν ήσυχο.  Ύποπτα ήσυχο.  Τσέκαρα στο κινητό για απεργίες.  Τίποτα.  Μόνο δυο άτομα …

Αστυνομική ιστορία Νο9: το ξυράφι

Οι δυο αστυνόμοι κοιτάχτηκαν λίγο.  Ο ένας τελείωνε την βάρδια του, ο άλλος τώρα άλλαζε …

Τι έπαθα τη μέρα που πούλησα ναρκωτικά στα Εξάρχεια

Δεν το είχα ξανακάνει.  Αλλά χρειάζομαι τα λεφτά.   Ένας φίλος μου δάνεισε ένα σακουλάκι …

Αστυνομική ιστορία Νο10 – το ηλεκτρονικό τσιγάρο

“Σβήσε το τσιγάρο και έλα στο γραφείο μου!” Ο διοικητής είναι έξαλλος.  Δεν ξέρω γιατί. …

Γιατί θέλετε να εργαστείτε εδώ;

Καλώς ήρθατε και ευχαριστώ που ενδιαφερθήκατε για μια θέση στην εταιρεία μας.  Με λένε Κύριο …

Αστυνομική ιστορία Νο6: ο καθρέφτης

Είχαν ήδη πάρει το πτώμα όταν έφτασα στον τόπο του εγκλήματος.   Οι συνάδελφοι εξέταζαν …

Αστυνομική ιστορία Νο12: ροδοcop

Έσπρωχνα το λάστιχο με ένα ξύλο στον δρόμο.  Έχω δει να το κάνουν τα Αφρικανάκια …

Αστυνομική ιστορία Νο5 : περί σεξ

Μπορεί να μην είμαι ο καλύτερος αστυνόμος στον κόσμο αλλά δεν μου άξιζε αυτή η …

Αστυνομική ιστορία Νο3 : Λότο

“Δεν το πιστεύω!  Κέρδισα!” Χοροπηδούσα σαν μανιακός στον δρόμο.  Έριξα και έναν κάδο.  Στα τέτοια …

Αστυνομική ιστορία Νο4: υπόθεση 2 σε 1

“Καλά, μου το λες τώρα ότι έχω να πληρώσω κλήση;” Η γυναίκα ήταν έξαλλη.  Συνέχισε …

Αστυνομική ιστορία Νο 8 – στα κόκκινα

Είχα αργήσει και το φανάρι πορτοκαλί.  Εξέταζα το παιδί στην “Κάθοδο των Μυρίων” και έπρεπε …

Αστυνομική ιστορία Νο11: Μπόμπ Σφουγγαράκης στον ήλιο

Ήταν ηλιόλουστη μέρα και ο κόσμος πολύς στο Σύνταγμα.  Ένα παιδάκι δίπλα μου φώναζε σπαραχτικά …

Αστυνομική ιστορία Νο2: εναλλακτικοί αστυνόμοι

Θα είχα μεγάλη περιέργεια να δω στην Αθήνα αστυνομικούς με roller blade όπως έχουν στην …

Αστυνομική ιστορία: η ομάδα Δέλτα και ο Πακιστανός

Το αυτοκίνητο είχε χαλάσει στην μέση της Κηφισίας και οι δυο μοτοσυκλέτες πλησίαζαν γρήγορα.   …

Ένα ζωντανό, διαδραστικό βιβλίο. (Και επιτέλους!)

Διάβαζα ξανά το “περι συγγραφής” του Stephen King (εδώ ένα απόσπασμα) και σκεφτόμουν πόσο βαριέμαι …

Έρωτας στα χρόνια της ψωλέρας

Αν κρίνω από τις φωτογραφίες που ανεβάζουν οι φίλοι μου, πρέπει να ξοδεύουν περίπου μισό …

2018 ευχές και ατάκες για την Πρωτοχρονιά

Οι αισιόδοξοι περιμένουμε τα μεσάνυχτα να καλοδεχτούμε το νέο έτος.  Οι απαισιόδοξοι περιμένουν για να …

Leave a Reply

%d bloggers like this: