Breaking News
Home / Σχεσεις / Τα χαλάσματα

Τα χαλάσματα

Νομίζω πρέπει να χαιρετηθούμε και να τελειώνουμε.

-Δεν είμαι καλός στους αποχαιρετισμούς.

Αντίο Αλέκο.

-Καλημέρα!  

Τι;

-Στο είπα, δεν είμαι καλός στους αποχαιρετισμούς.  Να το ξαναδοκιμάσουμε;

Έχει γειά.  Καλή σου τύχη.

-Βρε καλώς την!

Αντίο!

-Πως κι από εδώ;

Δεν σε αντέχω πια!  Κυριολεκτείς συνέχεια.

-Γιατί το λες αυτό;

Αλέκο, σταμάτα.  Δεν μπορώ πια να σε βλέπω.

-Αφού έχεις ανοιχτά τα μάτια.

Θέλω να χωρίσουμε!  Άσε με ήσυχη!

-Γιατί;

Σε νιώθω απόμακρο.

-Σαν τους γονείς του Μπάτμαν;

Τι σχέση έχουν αυτοί;

-Κι αυτοί ήταν απόμακροι.  Και μετά γύρισαν μετά από σαράντα χρόνια και φορούσαν ρούχα τελείως εκτός μόδας.

Αλέκο, απλά δεν κάνουμε κλικ πια.

-Λογικό.

Τι εννοείς “λογικό”;  Παλιά κάναμε κλικ.

-Ε, παλιά ήμασταν δελφίνια, γι’αυτό.

 

Δείτε επίσης:

Στη λίμνη των ευχών του πάρκου των χοντρών

Όχι, παρακαλώ, δεν υπάρχει πρόβλημα, περάστε εσείς! Ήμουν στην αρχή της γέφυρας στο πάρκο και …

Ταχυδακτυλουργική οικονομία

Είχα έναν θείο πολύ χοντρό.  Σαν καρτούν.  Μαγείρευε εξαιρετικά και τα έτρωγε κιόλα.  Ροχάλιζε σαν …

Δεν είμαι νεκροθάφτης

“Δεν είσαι νεκροθάφτης!  Το ήξερα εγώ.” To κοριτσάκι μου έκανε πάσα και το ξαναέβαλα από …

%d bloggers like this: