Breaking News
Home / Βιβλια / Φανταστική νύχτα

Φανταστική νύχτα

Από τη μέρα εκείνη άρχισα να παρατηρώ με μεγάλη προσοχή τον εαυτό μου και αυτή την εκπληκτική στειρότητα των αισθημάτων μου όπως παρακολουθεί ο ασθενής την ασθένειά του. Λίγο καιρό αργότερα, καθώς βάδιζα στην κηδεία ενός φίλου πίσω από το φέρετρο, έσκυψα και αφουγκράστηκα μέσα μου, προσπαθώντας να διαπιστώσω αν σαλεύει κάποιο συναίσθημα, αν αισθάνομαι κάποιο πένθος για την απώλεια του ανθρώπου αυτού, που είχε συντροφέψει τη ζωή μου από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια. Όμως τίποτα. Ένιωσα σαν να ήμουν ένα κρυστάλλινο βάζο, που επιτρέπει στο μάτι να βλέπει τα πράγματα μέσα από αυτό, όμως το ίδιο είναι ολότελα άδειο. Και όσο κι αν πάσχισα τότε ή και σε ορισμένες παρόμοιες περιστάσεις αργότερα να αισθανθώ κάτι, όσο κι αν προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου με όπλο την κοινή λογική ότι θα έπρεπε να αφήνει έστω κάποια χαραμάδα στα αισθήματα, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.

Άνθρωποι με εγκατέλειπαν, γυναίκες πήγαιναν κι έρχονταν, δεν ένιωθα τίποτα περισσότερο από κάποιον που κάθεται στην πολυθρόνα του και κοιτάζει τη βροχή στα τζάμια, ανάμεσα σε μένα και τα πράγματα γύρω μου υπήρχε ένας γυάλινος τοίχος, που δεν έβρισκα τη δύναμη να σπάσω με τη θέλησή μου.

Μολονότι όμως όλα αυτά τα αισθανόμουν ολοκάθαρα, δε μου προκαλούσαν κάποια ιδιαίτερη ανησυχία, αφού, όπως έχω ήδη αναφέρει, με άφηναν αδιάφορο ακόμη και πράγματα τα οποία αφορούσαν εμένα τον ίδιο. Ήταν τέτοια η απουσία αισθημάτων μέσα μου, ώστε ήμουν ανίκανος ακόμη και να πονέσω, να υποφέρω. Μου αρκούσε να γίνεται το ψυχικό μου αυτό ελάττωμα τόσο λίγο αντιληπτό από τους τρίτους, όσο και η ανικανότητα ενός άντρα, που φανερώνεται ως γνωστόν μόνο εκείνη την τελείως προσωπική στιγμή, και είχα αναπτύξει για τις κοινωνικές μου συναναστροφές μια ιδιαίτερη τεχνική, που βασιζόταν στην επίδειξη ενός τεχνητού όσο και υπερβολικού πάθους, σε εκδηλώσεις απορίας, θαυμασμού ή συγκίνησης εκ μέρους μου* μια τεχνική που μου επέτρεπε να κρατώ κρυφό το πόσο αμέτοχος και αποξηραμένος αισθανόμουν μέσα μου. Εξωτερικά εξακολουθούσα να ζω την αβίαστη και ξέγνοιαστη ζωή μου, χωρίς να αλλάζω ούτε κατά το ελάχιστο την κατεύθυνσή της. Εβδομάδες, μήνες διάβαιναν σαν φευγαλέοι ίσκιοι, γίνονταν χρόνια, απρόσωπα και σκοτεινά. Κάποιο πρωί είδα στον καθρέφτη μια γκρίζα τρίχα στον κρόταφό μου και τότε ένιωσα ότι η νιότη μου είχε αρχίσει σιγά σιγά να σβήνει, όμως αυτό που οι άλλοι ονόμαζαν νιότη, για μένα είχε περάσει από καιρό. Έτσι, ο αποχωρισμός δε μου κόστισε ιδιαίτερα, αφού και τα ίδια τα νιάτα μου δεν τα είχα αγαπήσει αρκετά. Ακόμη και προς εμένα τον •ίδιο τα αισθήματά μου έμεναν πεισματικά κλειδωμένα.

Φανταστική νύχτα – Stefan Zweig

Δείτε επίσης:

Πως να πάρεις επιδότηση σαν Τζεντάϊ

Το γραφείο ήταν ήσυχο.  Ύποπτα ήσυχο.  Τσέκαρα στο κινητό για απεργίες.  Τίποτα.  Μόνο δυο άτομα …

Αστυνομική ιστορία Νο9: το ξυράφι

Οι δυο αστυνόμοι κοιτάχτηκαν λίγο.  Ο ένας τελείωνε την βάρδια του, ο άλλος τώρα άλλαζε …

Τι έπαθα τη μέρα που πούλησα ναρκωτικά στα Εξάρχεια

Δεν το είχα ξανακάνει.  Αλλά χρειάζομαι τα λεφτά.   Ένας φίλος μου δάνεισε ένα σακουλάκι …

Αστυνομική ιστορία Νο10 – το ηλεκτρονικό τσιγάρο

“Σβήσε το τσιγάρο και έλα στο γραφείο μου!” Ο διοικητής είναι έξαλλος.  Δεν ξέρω γιατί. …

Γιατί θέλετε να εργαστείτε εδώ;

Καλώς ήρθατε και ευχαριστώ που ενδιαφερθήκατε για μια θέση στην εταιρεία μας.  Με λένε Κύριο …

Αστυνομική ιστορία Νο6: ο καθρέφτης

Είχαν ήδη πάρει το πτώμα όταν έφτασα στον τόπο του εγκλήματος.   Οι συνάδελφοι εξέταζαν …

Αστυνομική ιστορία Νο12: ροδοcop

Έσπρωχνα το λάστιχο με ένα ξύλο στον δρόμο.  Έχω δει να το κάνουν τα Αφρικανάκια …

Αστυνομική ιστορία Νο5 : περί σεξ

Μπορεί να μην είμαι ο καλύτερος αστυνόμος στον κόσμο αλλά δεν μου άξιζε αυτή η …

Αστυνομική ιστορία Νο3 : Λότο

“Δεν το πιστεύω!  Κέρδισα!” Χοροπηδούσα σαν μανιακός στον δρόμο.  Έριξα και έναν κάδο.  Στα τέτοια …

Αστυνομική ιστορία Νο4: υπόθεση 2 σε 1

“Καλά, μου το λες τώρα ότι έχω να πληρώσω κλήση;” Η γυναίκα ήταν έξαλλη.  Συνέχισε …

Αστυνομική ιστορία Νο 8 – στα κόκκινα

Είχα αργήσει και το φανάρι πορτοκαλί.  Εξέταζα το παιδί στην “Κάθοδο των Μυρίων” και έπρεπε …

Αστυνομική ιστορία Νο11: Μπόμπ Σφουγγαράκης στον ήλιο

Ήταν ηλιόλουστη μέρα και ο κόσμος πολύς στο Σύνταγμα.  Ένα παιδάκι δίπλα μου φώναζε σπαραχτικά …

Αστυνομική ιστορία Νο2: εναλλακτικοί αστυνόμοι

Θα είχα μεγάλη περιέργεια να δω στην Αθήνα αστυνομικούς με roller blade όπως έχουν στην …

Αστυνομική ιστορία: η ομάδα Δέλτα και ο Πακιστανός

Το αυτοκίνητο είχε χαλάσει στην μέση της Κηφισίας και οι δυο μοτοσυκλέτες πλησίαζαν γρήγορα.   …

Τσαγκαροδευτέρα τέλος

Ήταν Παρασκευή, τι υπέροχη μέρα!  Πάντα ξυπνάω κεφάτος, σιγοτραγουδάω και ψιλοχορεύω πηγαίνοντας στη δουλειά.  Βλέπω …

Πως να μην είσαι γίδι. Ούτε πρόβατο

Διαβάζω από γνωστό: “Είμαστε όλοι καθαροί από τον ιό/κάναμε το τεστ/είμαστε καραντίνα, αλλά ΔΕΝ θα …

Η ανοσία της αγέλης και η ανοησία όσων αναπαράγουν αυτήν τη θεωρία

Αυτό το παραμύθι με το herd immunity πρέπει να σταματήσει επιτέλους. Ισχύει ως όρος στην …

%d bloggers like this: