Breaking News
Home / ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ / Ζόμπι στο δάσος (ΖΣΔ1)

Ζόμπι στο δάσος (ΖΣΔ1)

“Σε μισώ.”

Τον κοίταξε στο νεκροκρέβατό του και ήξερε ότι έπρεπε να τα παραδεχτεί όλα.

-Έχεις κάθε δίκιο να με μισείς.  Και που σας άφησα και που τον κυνήγησα και ρεζιλεύτηκα.

“Όχι, αυτά ήταν δικαίωμά σου.  Εγώ δεν σε μισώ για αυτά, με τον γιό μας θα τα βρεις ελπίζω κάποτε.”

Τον ξανακοίταξε δίπλα στα μηχανήματα που τον συντηρούσαν και περιγράφαν με τα νούμερά τους την πτωτική πορεία της υγείας του.  Δεν ήθελε να το παίξει γλυκιά, θα τσαντιζόταν και με το δίκιο του. Αλλά έπρεπε να μάθει, ίσως και για το γιό τους, ίσως και για την ίδια.

-Ε, τότε γιατί να με μισείς;

Είχε κλείσει εξαντλημένος τα μάτια.  Πήρε με δυσκολία μέσα από τον αναπνευστήρα μια βαθιά ανάσα.  Σαν να ήταν πέντε κιλά το καθένα, ανέβασε αργά αργά τα βλέφαρά του και την κοίταξε στα μάτια.

“Σε μισώ που εσύ θα ζήσεις.”

Το άκουγε ξανά και ξανά στο μυαλό της καθώς περπατούσε στο δάσος.  Ούτε που θυμόταν πως έφτασε ως εδώ, ήξερε ότι έπρεπε να καθαρίσει κάπως το μυαλό της.  “Σε μισώ που εσύ θα ζήσεις” είπε ο άνθρωπος με τον οποίο πέρασε σχεδόν τριάντα χρόνια, ο άνθρωπος που την είχε ξεπαρθενιάσει, ο άνθρωπος που είχε μόλις αφήσει να πεθάνει μόνος.  Ήταν μόλις ένα χιλιόμετρο από τον δρόμο αλλά δεν ακουγόταν τίποτα. Η υγρασία ρουφούσε τα πάντα. Τα πουλιά είχαν εξαφανιστεί. Αν υπήρχαν ζώα θα ήταν βαθιά σε φωλιές.  Τα φύλλα των δέντρων παγωμένα και κολλημένα, αέρας δεν φυσούσε, θα είχε κρυώσει κι αυτός ή θα’χε κρυφτεί σε σπηλιές πριν φτάσει εδώ. Από την μέρα που έμπλεξε τα ερωτικά της ήταν σαν να βλέπει από έξω ότι έκανε, ότι ένιωθε, ότι γινόταν.

“Σε μισώ που εσύ θα ζήσεις”   Μα, δεν ζούσε τώρα ούτε αυτή.  

Φωτογραφία (c) Alex Chalkidis από νυχτερινή βόλτα με το αυτοκίνητο με την κόρη μου

O Αλέκος Γκονζαλεζίδης νόμιζε ότι είχε γράψει κάτι αρκετά καλό και έφτασε τα 20 κεφάλαιa στο ΣΚΡΔΨ. (Αν θέλετε να το διαβάσετε, εδώ όλα μαντρωμένα. Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βγει σε βιβλίο πείτε σε κάποιον να το εκδώσει και γράφω κι άλλα κεφάλαια.) Αλλά όταν έκατσε να το διαβάσει κάπως πιο αντικειμενικά σκέφτηκε “μαλάκα, κανείς δεν θα το πληρώσει αυτό ως βιβλίο” οπότε αρχίζει άλλο τώρα.

Δείτε επίσης:

Πως να πάρεις επιδότηση σαν Τζεντάϊ

Το γραφείο ήταν ήσυχο.  Ύποπτα ήσυχο.  Τσέκαρα στο κινητό για απεργίες.  Τίποτα.  Μόνο δυο άτομα …

Αστυνομική ιστορία Νο9: το ξυράφι

Οι δυο αστυνόμοι κοιτάχτηκαν λίγο.  Ο ένας τελείωνε την βάρδια του, ο άλλος τώρα άλλαζε …

Τι έπαθα τη μέρα που πούλησα ναρκωτικά στα Εξάρχεια

Δεν το είχα ξανακάνει.  Αλλά χρειάζομαι τα λεφτά.   Ένας φίλος μου δάνεισε ένα σακουλάκι …

Αστυνομική ιστορία Νο10 – το ηλεκτρονικό τσιγάρο

“Σβήσε το τσιγάρο και έλα στο γραφείο μου!” Ο διοικητής είναι έξαλλος.  Δεν ξέρω γιατί. …

Γιατί θέλετε να εργαστείτε εδώ;

Καλώς ήρθατε και ευχαριστώ που ενδιαφερθήκατε για μια θέση στην εταιρεία μας.  Με λένε Κύριο …

Αστυνομική ιστορία Νο6: ο καθρέφτης

Είχαν ήδη πάρει το πτώμα όταν έφτασα στον τόπο του εγκλήματος.   Οι συνάδελφοι εξέταζαν …

Αστυνομική ιστορία Νο12: ροδοcop

Έσπρωχνα το λάστιχο με ένα ξύλο στον δρόμο.  Έχω δει να το κάνουν τα Αφρικανάκια …

Αστυνομική ιστορία Νο5 : περί σεξ

Μπορεί να μην είμαι ο καλύτερος αστυνόμος στον κόσμο αλλά δεν μου άξιζε αυτή η …

Αστυνομική ιστορία Νο3 : Λότο

“Δεν το πιστεύω!  Κέρδισα!” Χοροπηδούσα σαν μανιακός στον δρόμο.  Έριξα και έναν κάδο.  Στα τέτοια …

Αστυνομική ιστορία Νο4: υπόθεση 2 σε 1

“Καλά, μου το λες τώρα ότι έχω να πληρώσω κλήση;” Η γυναίκα ήταν έξαλλη.  Συνέχισε …

Αστυνομική ιστορία Νο 8 – στα κόκκινα

Είχα αργήσει και το φανάρι πορτοκαλί.  Εξέταζα το παιδί στην “Κάθοδο των Μυρίων” και έπρεπε …

Αστυνομική ιστορία Νο11: Μπόμπ Σφουγγαράκης στον ήλιο

Ήταν ηλιόλουστη μέρα και ο κόσμος πολύς στο Σύνταγμα.  Ένα παιδάκι δίπλα μου φώναζε σπαραχτικά …

Αστυνομική ιστορία Νο2: εναλλακτικοί αστυνόμοι

Θα είχα μεγάλη περιέργεια να δω στην Αθήνα αστυνομικούς με roller blade όπως έχουν στην …

Αστυνομική ιστορία: η ομάδα Δέλτα και ο Πακιστανός

Το αυτοκίνητο είχε χαλάσει στην μέση της Κηφισίας και οι δυο μοτοσυκλέτες πλησίαζαν γρήγορα.   …

Σαν το βυζί της Βάνας Μπάρμπα

Εγώ το πρότεινα.  Να το γιορτάσουμε ρε φιλενάδα.  Έφερα ένα κομμένο βαρέλι που μπάνιζα καιρό …

Έρχονται

Ακόμα κι εδώ στο λιμάνι της αγωνίας, του αέρα και του αίματος, είναι καλά τα …

Σκέφτομαι να γίνω Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Ελίνα εδώ και λίγο καιρό μου έχει γίνει πρόταση για το ύπατο αξίωμα. Ή την …

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: