Breaking News
Home / Βιβλια

Βιβλια

Carlos Castaneda – Ταξίδι στο Ιξτλάν ντοπαρισμένος ως τα αυτιά

Ξαναδιαβάζω Castaneda και απορώ πως έχαβα μικρότερος τέτοια μπουρδολογήματα.  Θαυμάστε απόσπασμα:   “Μια μέρα πού ξεκουραζόμαστε, συζητούσαμε ακαδημαϊκά για διάφορα θέματα. Τού μίλησα για κάποιο φίλο μου και για τίς δυσκολίες πού αντιμετώπιζε με τον εννιάχρονο γιό του. Το παιδί, πού είχε ζήσει με τη μητέρα του τα τέσσερα τελευταία …

Read More »

Γιατι γλειφουν τα κουνελια και το φετίχ με τις μύτες

Τα κουνέλια έχουν αρκετά πολύπλοκη κοινωνική ζωή και την εκφράζουν μεταξύ άλλων και με αλληλογλείψιμο, τρόπος να δεθούν μεταξύ τους.  Σημαίνει “σε εμπιστεύομαι” στα κουνελέζικα.  Δεν είναι λόγω έλλειψης αλατιού που λέγανε παλιότερα.  Οι άνθρωποι έχουμε λιγότερο σταθερούς κώδικες, ειδικά στο σεξ: Οι αριστοκράτισσες του 16ου αιώνα θεωρούσαν κομψό να …

Read More »

Η κάθοδος των Μυρίων

ΗΤΑΝ ΟΙ ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ της Φυλής που μας νίκησαν στο τέλος.   Αυτοί και ο Θρασύβουλος, αυτός ο στασιαστής, αυτός ο παράφρονας. Ως στρατηγός είχε δειπνήσει στο τραπέζι μας στην Αθήνα περισσότερες φορές απ’ όσες μπορώ να υπολογίσω, αλλά, αφού ήρθε σε σύγκρουση με τους κακούς πολιτικούς, εξορίστη­κε στη Θήβα. Εκεί βρισκόταν σε …

Read More »

Η μητέρα του σκύλου

Λεγε με ραραού καλύτερα. Ρουμπινή βέβαια είναι τό βαφτιστικό μου, πλήν ούσιαστικώς βαφτίστηκα Ραραού δταν βγήκα στό Θέατρο καί μέ αύτό τό όνομα έφτασα όπου έφτασα καί στό βιβλιάριο ΙΚΑ έχω προσθέσει «Δεσποινίς Ραραού, ’Ηθοποιός», έτσι θά μέ γράψουν καί στό έπιτύμβιό μου. Τή Ρουμπινή τήν έχω διαγράψει. Ξεγράψει. “Ασε …

Read More »

To Βρετανικό μουσείο πέφτει

Η μεγάλη ατυχία του Άνταμ Άπλμπι ήταν ότι, με το που ξυ­πνούσε, το μυαλό του πλημμύριζε αμέσως με όλα εκείνα που ήθελε να σκέφτεται όσο το δυνατόν λιγότερο. Άλλοι άνθρω­ποι, όπως είχε καταλάβει, χαιρέτιζαν κάθε καινούριο ξημέρω­μα με ανανεωμένο μυαλό και καρδιά, γεμάτοι αισιοδοξία και αποφασιστικότητα· ή περνούσαν νωθρά την …

Read More »

Ο λόρδος έμεινε ταπί

Πριν μερικά χρόνια, η Ανν Έλιοτ ήταν μια πολύ χαριτωμέ­νη κοπέλα, όμως η φρεσκάδα της χάθηκε πρόωρα. Μια που α­κόμα και όταν η ομορφιά της βρισκόταν στο ζενίθ της, ο πα­τέρας της δεν έβρισκε τίποτα να θαυμάσει πάνω της -αφού τα ντελικάτα χαρακτηριστικά της και τα ήπια καστανά μάτια της …

Read More »

Η ψιλικατζού

ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ ΚΑΙ… ΦΕΣΙΑ Απ’ το μαγαζάκι μου παρατηρώ τους πάντες. Ανέκαθεν ήμουν κουτσομπόλα αλλά… με άποψη. Στις δεκαπέντε περίπου ώρες που είμαι εδώ καθημερινά έχω πολλά να πω. Το Δημοτικό απέναντι είναι θησαυρός πληροφοριών. Στη φτωχογειτονιά που βρίσκεται το ψιλικατζίδικο έχω να κάνω με όλες τις φυλές. Τα αγαπημένα μου …

Read More »

2012 – ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Μελέτες έχουν δείξει, πως αν οι δεινόσαυροι δεν αφανίζονταν από έναν ακόμα κατακλυσμό, τότε θα είχαν εξελιχθεί σήμερα σε έναν ανθρωποειδή τύπο. Η NASA ανέθεσε στο Ντέιλ Ράσελ,τον αρχαιότερο παλαιοντολόγο στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καλιφόρνια, να συντάξει μια αναφορά σχετικά με τις πιθανές μορφές, που μπορεί να έχει η εξωγήινη …

Read More »

Πέντε λεπτά διάλειμμα

Έως ο εξευτελισμός μας να γίνει τέλειος… Μικρός το επιχειρούσα συχνά. Έκλεινα τα μάτια και ταξίδευα σ’ άλλους κόσμους. Κάτι σαν αυτόματη μετάβαση στο σοσιαλισμό, χωρίς στάδια και διαδικασίες. Καμιά φορά το επιχειρώ και τώρα, όταν τα ρημαγμένα παιδιά της Παλαιστίνης, της Λιβύης, του Κοσσόβου μου επιβάλλουν να δραπε- τεύω …

Read More »

Ποιος κρατάει το ρολόι;

Έξι μεταλλωρύχοι εργάζονται σε μια πολύ βαθιά σήραγγα και βγάζουν ορυκτά από τα έγκατα της γης. Ξαφνικά, μια κατολίσθηση φράζει την έξοδο της σήραγγας και τους απομονώνει από τον έξω κόσμο. Μόλις γίνεται αυτό, με μια γρήγορη ματιά, χωρίς να πουν λέξη, εκτιμούν την κατάσταση. Είναι όλοι τους πολύ έμπειροι …

Read More »

O αράπης, οι φωτιές και τα ψηλά βουνά

Βραδιάζει. Τι λαμπρή φωτιά είναι αυτή που φάνηκε στο βουνό! Πρώτος ο Φάνης την είδε. Πρώτος αυτός βλέπει τις ομορφιές της γης και τ’ ουρανού και τις δείχνει στ’ άλλα παιδιά: τον ήλιο που βασιλεύει, τα σύννεφα που τρέχουν στον ουρανό, το άστρο που καθρεφτίζεται στο ρυάκι. —Κοιτάτε, είπε, μια φωτιά …

Read More »

Η Πολυαννα και το παιχνίδι της χαράς

Η Πολυάννα φώναξε, σαστισμένη: – Μα, θεία Πόλυ, θεία Πόλυ, δεν μου αφήνετε καμιά στιγμή για να ζήσω! – Για να ζήσεις, παιδί; Τι θέλεις να πεις; Μήπως δεν ζεις όλο τον καιρό; – Ω! Ασφαλώς, θ’ ανασαίνω όλο τον καιρό, ακόμα κι όταν κάνω όλες τις δουλειές, Θεία Πόλυ, …

Read More »

Ανελκυστήρας, Σιωπή, Υπερβάλλον Βάρος

Ο ανελκυστήρας συνέχισε ν’ ανεβαίνει μ’ αυτόν τον απίστευτα αργό ρυθμό του. Έτσι νόμιζα τουλάχιστον: πως ανέβαινε. Δεν μπορούσα να ’μαι σίγουρος: πήγαινε τόσο σιγά, που χανόταν κάθε αίσθηση κατεύθυνσης, θα μπορούσε και να κατέβαινε, και να μην το ’χα καταλάβει, ή να ’ταν ολότελα σταματημένος. Ας υποθέσουμε όμως ότι …

Read More »

Το Φαράγγι των Αιδοίων

ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΚΑΠΟΙΟΣ για προσκύνημα στο Φαράγγι των Αιδοίων, πρέπει να προσέχει πώς θα ζητήσει οδηγίες. Γιατί το λέω αυτό: Γιατί στη δυτική-κεντρική Νεβάδα υπάρχουν μερικοί πολύ ζόρικοι τύποι. Το καταλαβαίνει κανείς ότι είναι ζόρι-κοι από το ότι τρώνε φορώντας το καπέλο τους. Εννιά μέρες ήμουν στην έρημο ανάμεσα στο Γουινεμούκα …

Read More »