Breaking News
Home / ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ

ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ

Στενό τζιν, μνημονιακό

Καθώς πλησίαζα το ταμείο έβαλα το χέρι στην τσέπη να πιάσω το δίευρω.  Είναι σχετικά μεγάλο νόμισμα αλλά το τζιν είχε μικρή τσέπη, αυτές τις μοδάτες που σχεδόν δεν υπάρχουν για να μην χαλάει η γραμμή.  Το μεγάλο μου δάχτυλο ακουμπούσε μεν το νόμισμα αλλά δεν είχε χώρο για μανούβρα. …

Read More »

Για την Ελλάδα (ρε) – Μικρή ιστορία καθημερινής θητείας

(Πολύ παλιό κείμενο που θυμήθηκα τώρα που βράζει το λαϊκό αίσθημα) Έβρεχε.  Ήταν από τις αναποφάσιστες.  Δεν ήξερε αν έπρεπε να αρχίσει να κατεβάζει κανονικά ή να σταματήσει.  Αν δεν άκουγες τα – καθόλου ρυθμικά – πιτσιλίσματά της μπορεί από εκεί μέσα στον υπνόσακο να υπέθετες ότι έληξε.   Αλλά δεν …

Read More »

Ερωτικός ζαχαρώδης διαβήτης στην πυρά

“Θα του βάλει μια σειρά από σοκολατάκια στο πάτωμα.” Την κοίταξα με απορία. -Με τι κατεύθυνση; “Φαντάζομαι την κρεβατοκάμαρα.” -Και τι θα έχει εκεί; “Φαντάζομαι την ίδια ξαπλωμένη στο κρεβάτι.  Μάλλον με σέξυ εσώρουχα.” -Θα τρώγονται κι αυτά; “Α, δεν ξέρω, έλα τώρα Αλέκο, μην πεις τίποτα, η Ελένη μου …

Read More »

Μη στέλνετε πεταχτά φιλιά

Οι δυο κυρίες συναντήθηκαν στο Κολωνάκι απρόσμενα.  Η μια πήγαινε να κερατώσει τον άντρα της γιατί μόλις είχε μάθει ότι αυτός την κεράτωσε με ένα μοντέλο.  Εντάξει η καθαρίστρια, πες τον δελέασε με τα Φιλιππινέζικα θέλγητρά της όταν είχε ξυπνήσει το πρωί με ορέξεις.  Αλλά όχι και 25χρονη μοντέλο πια! …

Read More »

Ο Δρόμος του Μεσαίου: φιλοσοφία ζωής

Ζούμε σε δύσκολες εποχές.  Κρίσεις σε διάφορα μεγέθη και κατηγορίες.  Οι περισσότεροι δεν ξέρετε από που να αρχίσετε κάθε μέρα, ποιον λογαριασμό να πρωτοπληρώσεις.   Ήρθε η ώρα του δάχτυλου.  Κανονικά αντί για δελτίο καιρού στις ειδήσεις θα έπρεπε απλά να σου λένε ότι “είναι μέρα του ενός κωλοδάχτυλου” ή …

Read More »

Ο σκύλος ξέρει

Ήρθε μια μέρα η αστυνομία και είπε ότι ο σκύλος μου κυνήγησε κάποιον με ποδήλατο.  Τελείως ανόητοι, μάλλον γατόφιλοι.  Ο σκύλος μου δεν ξέρει να κάνει ποδήλατο.  Αντιθέτως, πρέπει να παραδεχτώ όμως ότι μια μέρα τον κρυφάκουσα να καλεί στο 100: Σκύλος μου: Βοήθεια!  Είμαι κλειδωμένος σε ένα διαμέρισμα Σκύλο100: …

Read More »

Τα 5 σημάδια ότι ετοιμάζεται να σας παρατήσει

Κάθομαι μόνος στον καναπέ και κοιτάω την θέση της.  Εκεί που τόσες ώρες περάσαμε αγκαλιά.  Την χάιδευα αρκετά;  Της μίλαγα όσες ώρες ήθελε;  Δεν ξέρω και δεν θα μάθω τώρα πια ποτέ.  Ακόμα πονάω πολύ.  Αλλά θα κάνω μια αναδρομή για να μην την πατήσεις κι εσύ φίλε αναγνώστη και …

Read More »

Το μικρό κόκκινο ποδήλατο

Όταν γεννήθηκε αυτό το μικρό κόκκινο ποδήλατο, ο πατέρας του έκλαψε.  Γιατί ήθελε αγόρι βέβαια.  Ήθελε ένα μπλε, πιο σπορ μοντέλο, με γρήγορα λάστιχα.  Όχι αυτά τα ψιλοτρακτερωτά που τελικά δεν κάνουν για τίποτα.  Αργούνε στην άσφαλτο, γλιστράνε στο χώμα.  Με τον καιρό όμως το αγάπησε βέβαια όσο μπορούσε.   Η …

Read More »

ΑγιοΒασιλευόμενη Δημοκρατία

Ποτέ δεν τον εμπιστευόμουν.  Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, άλλα ζητούσα, άλλα έφερνε.  Και καλά, πες το Boing 747 που ήθελα όταν ήμουν τριών χρονών για να πηγαίνω ταξίδια δεν μπορούσε να το φέρει, δικαιολογείται κάπως.  Αλλά το κοάλα δεν είχε λόγο να μην το φέρει την επόμενη χρονιά. …

Read More »

Πρωταγωνιστές

Έψαξα μέσα μου.  Βρήκα ένα τοστ.  Ζαμπόν τυρί.  Για κάτσε!  Αν είναι αυτό εδώ τότε… …η κόρη μου άνοιξε το τσαντάκι με το κολατσιό στο διάλειμμα.  Βρήκε μόνο μια χαρτοπετσέτα και υπαρξιακή αγωνία. “Θέλω να συναντήσω τον Δημιουργό μου!” αναφώνησε δραματικά.  Ο διευθυντής λοιπόν με κάλεσε αμέσως.  Θα περνούσα από …

Read More »

Η εγκληματικότητα στην Αρχαία Αθήνα: τα θύματα του κλάμπινγκ

Επικίνδυνη πόλη η Αθήνα; Σίγουρα όχι, αν τη συγκρίνουμε με τη Ρώμη όπου η εγκληματικότητα και η οργάνωση των συμμοριών των κακοποιών είναι ανάλογη με τις τεράστιες μάζες από άεργους και πεινασμένους που γεμίζουν την ιταλική πόλη. Τίποτα τέτοιο στην Ελλάδα. Δεν είναι οι πόλεις αλλά η ύπαιθρος και η …

Read More »

Μιτ δα πάρεντζ

-Μαμά, μπαμπά, όπως σας είπα στο τηλέφωνο, είναι καιρός που είμαι μόνος. Οι γονείς μου είναι πολύ υπομονετικοί άνθρωποι.   Έχουν περάσει πολλά.  Δεν μίλησαν, απλά περίμεναν.  Πήρα το χέρι της καλής μου στο δικό μου, σαν εικόνα μου φάνηκε έτσι σωστό.   Αλλά ήταν κάπως υγρό το χέρι της …

Read More »

Προσευχή δείπνου

Ήταν ώρα πια να γνωρίσω τους γονείς της.  Παραδοσιακά πράγματα για μερικούς, ένα απλό γεύμα για άλλους.  Ντύθηκα κάπως ενδιάμεσα, όχι πολύ επίσημα αλλά αρκετά να φανεί ότι προσπάθησα.  Κάτσαμε να φάμε και στο τραπέζι ήταν και οι δυο γιαγιάδες της.  Κρατούσαμε καλά μια γενική κουβέντα περί ανέμων και υδάτων …

Read More »

Η υποκρισία των ανθρώπων μπροστά στον θάνατο του σκύλου τους

Γιατί φεύγουν τα σκυλιά από το σπίτι όταν γεράσουν;  Είναι μερικά θέματα τα οποία συμπαθούμε εμείς οι φασαριόζοι.   Έκτρωση, ευθανασία είναι από τα στάνταρ που ρίχνεις σε μια “ψόφια” παρέα για να γίνει μια έντονη συζήτηση.   Όλο και κάποιος διαφωνεί.   Εκτός βέβαια αν μιλάμε για ζώα.  Αυτά …

Read More »