Breaking News
Home / Βασισμένο σε / Βιβλίο

Βιβλίο

A Single Man – Διαφημιστικό μεγάλου μήκους

Μια μέρα στη ζωή του υπέροχου Colin Firth, ενός Άγγλου καθηγητή σε Αμερικάνικο πανεπιστήμιο.  Μόνο που είναι η μέρα που θέλει να τελειώνει την ζωή του γιατί πέθανε ο εραστής του, η σχέση του τα προηγούμενα 15 χρόνια. Η ταινία είναι άψογη.  Αισθητικά.  Αρχίζει συναρπαστικά σαν κινηματογραφική ματιά, προσοχή στη …

Read More »

Cosmopolis: Occupy Wall Street του μέλλοντος

Το έργο βρωμάει…θεατρίλα.   Είναι από αυτά που αναρωτιέσαι αρχικά γιατί είναι καν σε film.   Βασισμένος σε ένα μέτριο βιβλίο όμως ο Cronenberg δεν μπορεί ακόμα και έτσι να μεγαλουργήσει.    Έχει να γράψει έργο που σκηνοθετεί από το “Existenz” και εδώ δίνει μάθημα και σε αυτόν τον τομέα …

Read More »

Flowers of War – όταν ο Αγγελόπουλος συνάντησε τον Σπίλμπεργκ στην Κίνα

Ενδεχομένως τα σινεμά πρέπει να σου επιτρέπουν να βγεις από την αίθουσα στα πρώτα πέντε λεπτά και να σου επιστρέφονται τα χρήματα.   Γιατί πέντε λεπτά της εισαγωγής αυτού του έργου (εκτός από τους βαρετούς τίτλους που του συγχωρούμε) αρκούν για να καταλάβεις ότι δεν έχει κατεύθυνση. Στυλιζαρισμένα πλάνα, αργή …

Read More »

Game of Shadows είναι – Sherlock Holmes είναι;

Τα έχω διαβάσει όλα.   Εφηβική αρρώστια.   Ο Σέρλοκ Χολμς σίγουρα δεν ήταν έτσι.   Αλλά ο συνδυασμός του Ρίτσι (στο πρώτο slow motion τον καταλαβαίνεις αν δεν ήσουν σίγουρος…) και του συγκεκριμένου καστ δουλεύει.   Το βασικό δίδυμο είναι σφιχτό σαν παντρεμένο ζευγάρι ή τους γεράκους στο Μάπετ …

Read More »

Hunger Games : Εφηβική σαπουνόπερα – ρεάλιτι. Αλλά σε καλή εκτέλεση

Μερικά βιβλία επιστημονικής φαντασίας είναι μπροστά από την εποχή τους.   Πολλές φορές έχουν πραγματικά ενδιαφέρουσες φιλοσοφικά ιδέες.   Αυτό δεν είναι ένα από αυτά.   Η εκτέλεση είναι καλή.   Υπό τις συνθήκες.   Δεν έχει υπερβολές ή κοιλιές από αυτές που θα περιμέναμε.   Αλλά παραμένει έργο για …

Read More »

Margin Call – ο Πάνος Καμμένος σε καλύτερη εκτέλεση!

Το να καταφέρεις μια καλή ταινία για την οικονομική κρίση δεν είναι εύκολο.   Το Wall Street 2 δεν βλεπόταν.   Το Glengarry Glenross χάρη στην διεισδυτική ματιά του Mamet είχε ψυχή και το Margin Call καταφέρνει να το ανταγωνιστεί στα ίσια.   Δεν είναι μόνο θέμα cast γιατί μιλάμε …

Read More »

The Rum Diary – ψάχνοντας στην αποτυχία για το διαμάντι

Ο Τζόνι Ντεπ είναι από αυτούς τους ηθοποιούς που εκεί δίπλα στην αποτυχία παράγουν διαμάντια.    “Τι κι αν όλοι λένε αποτυχία αυτό το έργο, εγώ θα το δω έτσι κι αλλιώς” σκέφτηκα.  Έχω πάει και στο Πουέρτο Ρίκο, ευκαιρία να τα ξαναδώ τα λημέρια.    Πόσο μάλλον που αναφέρεται …

Read More »

Extremely Loud & Incredibly Close; and very boooring!

Το γεγονός ότι ο σεναριογράφος είναι ο ίδιος με το The Curious Case of Benjamin Button λέει πολλά.   Αλλά δυστυχώς αυτό το έργο έχει όλα τα άσχημα του Button και τίποτα ενδιαφέρον σαν τον Forest Gump.   Βαρετά συνεπές στην έλλειψη φαντασίας δραματουργικά.   Ένα παιδί του οποίου ο πατέρας …

Read More »

The Adventures of Tin Tin: the secret of the Unicorn 2011 – συμφωνώ με το Αθηνόραμα!

Μια πάγια κριτική μου στην…κριτική του Αθηνοράματος ήταν ότι εύπεπτα, διασκεδαστικά έργα τα έθαβαν.   Χρησιμοποιώ τον παρελθοντικό χρόνο αν και το κάνουν ακόμα.   Έχει όμως περιοριστεί δραστικά.   Σε μεγάλο βαθμό επειδή δεν τους παίρνει να το παίζουν κουλτουριάρηδες πια.   Τους την έχει βγει από αριστερά το …

Read More »

Hugo 2011 – Η εκδίκηση του 3D

Με τις τρισδιάστατες ταινίες υπάρχει θέμα.   Άλλοι τις βλέπουν σαν σωτηρία του σινεμά, άλλοι σαν ένα ακόμα γκάτζετ που θα περάσει η μόδα του.   Το Hugo δεν το είδα σε 3D.   Και το μετάνιωσα.   Θα πάω το συντομότερο.    Θα αγοράσω 3D TV για αυτό.   …

Read More »

The Descendants 2011 : “I think paradise can go fuck itself”

Τι κι αν είναι ελληνικής καταγωγής ο σκηνοθέτης.   Η ταινία είναι μάπα.   Ακόμα και για κάποιον σαν κι εμένα που γουστάρει τον Κλούνεϊ και ότι κάνει.  (Έχει μια μαγνητική παρουσία που έχουμε χρόνια να δούμε.)   Δεν θα έλεγα ότι είναι καλός ηθοποιός.  Μερικές φορές φαίνεται σαν να …

Read More »

Tinker, tailor, soldier spy 2011 : ποιος θυμάται τον Ψυχρό Πόλεμο;

Le Carre διάβαζα μικρός.   Είναι πάνω από είκοσι χρόνια που έχω να μπω στον κόσμο του Smiley.  Πρόσφατα τον θυμήθηκα με το εξαιρετικό “Page Eight”.   Αγγλικούρα, κατασκοπεία κλασσική με καμπαρντίνα και τα όλα της. Ο ρυθμός τέτοιων έργων είναι πάντα η πρόκληση.  Αυτό εδώ πέφτει λίγο στην παγίδα …

Read More »