Breaking News
Home / Ειδος / Road movie / Cosmopolis: Occupy Wall Street του μέλλοντος

Cosmopolis: Occupy Wall Street του μέλλοντος

Το έργο βρωμάει…θεατρίλα.   Είναι από αυτά που αναρωτιέσαι αρχικά γιατί είναι καν σε film.   Βασισμένος σε ένα μέτριο βιβλίο όμως ο Cronenberg δεν μπορεί ακόμα και έτσι να μεγαλουργήσει.    Έχει να γράψει έργο που σκηνοθετεί από το “Existenz” και εδώ δίνει μάθημα και σε αυτόν τον τομέα αφού τσεκουρεύει έντεχνα το βιβλίο για να χωρέσει σε μιάμιση ώρα.    Το έργο, όπως πάντα με αυτόν τον σκηνοθέτη, θα διχάσει.   Δεν είναι εύκολο.   Μέχρι και οι σκηνές που οι ηθοποιοί “ξεφουσκώνουν” δραματουργικά νομίζω όμως είναι επίτηδες.

Ένας νέος χρηματιστής χωρίς ηλικία σχεδόν, περιφέρεται στην μεγαλούπολη και διάφοροι χαρακτήρες μπαίνουν και βγαίνουν στην λιμουζίνα του.   Η δε λιμουζίνα μεγαλώνει και μικραίνει κατά τις ανάγκες των σκηνών με σχεδόν μαγικό τρόπο.   Ο Cronenberg είναι μάστορας της λεπτομέρειας και εδώ δίνει ρέστα.   Η ταινία βρίθει με συμβολισμούς και ατάκες, αναπάντητα ερωτήματα, προβληματισμούς.   Αν αυτή η πρόταση σας απογοήτευσε, μην δείτε την ταινία.   Θέλει ανοιχτό μυαλό και όρεξη.  Δεν υπάρχουν κλισέ.   Κοιτάει αφηρημένα κάτι φουτουριστικές οθόνες και τις πασπατεύει με το χέρι αλλά ως εκεί οι αναφορές σε οτιδήποτε χρηματιστηριακό.

Όπως πάντα με τον Cronenberg υπάρχει έντονο ερωτικό στοιχείο.   Εδώ είναι παγιδευμένο, σχεδόν ανώνυμο.  Πιο δυνατή σκηνή αυτή κατά την οποία συναντάει μια σύμβουλό του για να συζητήσουν πως πάει το Κινέζικο νόμισμα από το οποίο χάνει εκατομμύρια αυτή την μέρα που βλέπουμε.   Η σύμβουλος μόλις έχει τελειώσει το jogging της, ιδρωμένη και με το μπουκάλι νερό στο χέρι.   Αυτός κάνει εξέταση καθώς της μιλάει.  Η συζήτηση για το γιουάν και ο γιατρός βάζει γάντι και αρχίζει να ψαχουλεύει τον προστάτη του.   Αυτή ερεθίζεται, σφίγγει το μπουκάλι.    Καταλήγουν να αναρωτιούνται πολύ ήρεμα γιατί δεν έχουν πηδηχτεί ποτέ.     Πάντα σχεδόν ανέκφραστοι όμως.   Διαστροφή του είδους που μόνο αυτός ο σκηνοθέτης ξέρει να στήνει σωστά.

H ταινία δεν είναι απλά σχόλιο στην σημερινή κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας.   Χτυπάει πιο βαθιές φλέβες.   Όσο προχωράει η μέρα τόσο διαλύεται ο κόσμος του χρηματιστή.   Όποτε βγαίνει από την λιμουζίνα όλα γίνονται γήινα.   Στο τέλος ξαναγίνεται άνθρωπος.   Μάλλον.   Μην περιμένετε από τον Cronenberg να σας δείξει και happy end, ε;

Δείτε επίσης:

Ταχυδακτυλουργική οικονομία

Είχα έναν θείο πολύ χοντρό.  Σαν καρτούν.  Μαγείρευε εξαιρετικά και τα έτρωγε κιόλα.  Ροχάλιζε σαν …

Ο λόρδος έμεινε ταπί

Πριν μερικά χρόνια, η Ανν Έλιοτ ήταν μια πολύ χαριτωμέ­νη κοπέλα, όμως η φρεσκάδα της …

Η κακοποίηση της λέξης “Κρίση”

Πάμε κάπου το Σαββατοκύριακο;  Α, όχι, Κρίση, ξέρεις… Να βγούμε το βράδυ;  Ε, να μείνουμε …

%d bloggers like this: