Categories
SOCIAL

Πως η εκκλησία έχασε το παιχνίδι της διάσπασης προσοχής μας

Είμαι σε ένα πολύ αγαπημένο μου σπίτι το οποίο είναι γεμάτο Χριστιανικά βιβλία. Από τις ξεπέτες τύπου “η ζωή και ο βίος του Αγίου Μπάμπη της γειτονιάς μας που δεν τον ήξερε ούτε η μάνα του αλλά εγώ που το γράφω τον έχω για Άγιο” ως και πιο σοβαρές αναλύσεις περί Ορθοδοξίας, τριαδικής ύπαρξης του θεού και αναζητήσεις σε σχέση με τον σύγχρονο κόσμο και την θρησκεία. Είναι όλα κάπως παλιά βιβλία. Φαίνεται. Τα παραδείγματά τους αστεία για εμάς σήμερα. Η γλώσσα ξύλινη. Όπως πάντα. Αλλά έχουν ένα δίκιο σε κάτι πολύ βασικό:
απαιτούν την αμέριστη προσοχή μας.

Όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες το έπιασαν αυτό το κόλπο. Ο τέλειος Χριστιανός από το πρωί ως το βράδυ υμνεί τον Κύριο. Προσεύχεται. Φαγητό, νερό ή οτιδήποτε άλλο είναι ενοχλητικές παρεκκλίσεις από το σημαντικό, το μόνο, το κύριο, την επικοινωνία με τον Θεό. Αδιάλειπτα. Η θρησκεία έψαχνε και έβρισκε τρόπους να χωθεί σε κάθε σημείο της ζωής των ανθρώπων. Αγοράζεις αυτοκίνητο; Ε, να το ευλογήσουμε! Πας να κοιμηθείς; Προσευχήσου! Βλέπεις εκκλησία; Τον σταυρό σου! Πας να φας κάτι; Πάλι τον σταυρό σου! Α, βάλε και μια προσευχή, μια ευχή, κάτι, οτιδήποτε, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. Ανήκεις στον Θεό.

Μόλις το έγραψα αυτό μου ήρθαν στο μυαλό οι χιλιάδες φορές που η ίδια η εκκλησία κατηγορεί άλλα ΜΜΕ για το ίδιο πράγμα. “Οι νέοι βλέπουν όλη μέρα τηλεόραση: είναι η νέα τους θρησκεία!” Με κάθε νέο μέσο γίνεται το ίδιο πράγμα. Στους υπολογιστές κατοικοεδρεύει ο σατανάς. O Furby είναι ο σατανάς. Οτιδήποτε μας διασκεδάζει, μας απασχολεί και χαλάει το μονοπώλιο προσοχής της εκκλησίας είναι αυταπόδεικτα κακό πράγμα. Οι καλύτεροι Χριστιανοί, τα ΛΟΚ της πνευματικότητας είναι σε σπηλιές και προσεύχονται για εμάς.

Είναι αστείο ότι τα εργαλεία με τα οποία προσπέρασαν άλλα ΜΜΕ την εκκλησία ήταν τα ίδια. Πατάει στην εφεύρεση της τυπογραφίας για να γεμίσει τον κόσμο με Βίβλους και ταυτόχρονα απελευθερώνεται η μαγεία της εφημερίδας, της γαργαλιστικής εφημερίδας, του σημερινού click bait. Διαλέγει εντυπωσιακές φορεσιές με χρυσές μπορντούρες ο Πατριάρχης και την επόμενη μέρα σε συναυλίες, συγκροτήματα hard rock έχουν ξεφτιλίσει το ίδιο ακριβώς υπερβολικό κοστούμι ενώ σφάζουν κόκορες στη σκηνή και τραγουδάνε για τον Σατανά. Πλασάρεις αγιασμένο νερό και την άλλη μέρα δεκαπέντε πιο έξυπνοι διαφημιστές έχουν βγάλει θαυματουργή κρέμα για ρευματικά που παραγγέλνεις με ένα τηλεφώνημα
στο σπίτι.

 

Με το παραδοσιακό κριτήριο της εκκλησίας, σήμερα θα έπρεπε να απαγορεύονται τα κινητά στην εκκλησία. Ζούμε σε μια εποχή με πολλά διαφορετικά κανάλια ενημέρωσης αλλά το κινητό είναι αυτό το οποίο μας απασχολεί μάλλον πιο πολύ. Η Εκκλησία δυσκολεύεται βέβαια να τα βάλει μαζί του. Γιατί είναι και εργαλείο. Δεν τα είχε βάλει με το τηλέφωνο παλιότερα, ούτε είδε κάποιο πρόβλημα όταν το τηλέφωνο έγινε ασύρματο και μετά φορητό και εκτός σπιτιού. Η Εκκλησία έχει χάσει τον παλμό του κόσμου εδώ και πολύ καιρό. Ποτέ δεν μπορούσε να προβλέψει τεχνολογικές εξελίξεις. Απλά παλιότερα τις απαγόρευε, τις καθυστερούσε και τις ενσωμάτωνε καλύτερα.

Όλοι έκλεψαν τεχνικές από τον τρόπο που έκανε πλύση εγκεφάλου η εκκλησία. Το Άγιο Πνεύμα, αόρατο και μαγικό, βρέθηκε στα παπούτσια Air Max ως αέρας κοπανιστός αλλά μαγικός. Για να πουλήσουν φίλτρα νερού επιστράτευσαν τριπλή όσμωση, όζον και ενεργό άνθρακα από μετεωρίτη. Έκαναν το κρασί νερό. Και σαν τα χρυσοκέντητα άμφια, βρήκαμε χρυσό στα καλώδια των ηχείων μας, για ακόμα καλύτερο ήχο στα remix μοναχών που ψέλνουν με beat. H διαφορά είναι ότι πριν διακόσια χρόνια που άρχισαν να πουλάνε θαυματουργές κρέμες με εκχύλισμα baobab ή καρβολικό καπνό οι πρώτοι διαφημιστές καβάλησαν με επιτυχία κάθε νέο μέσο επικοινωνίας. Παραγγελίες από κατάλογο, μαζικές ταχυδρομικές αποστολές, αργότερα διαφήμιση στο ραδιόφωνο σε συνδυασμό με δραματικές σειρές ή ότι άλλο έπιανε στον κοσμάκη.

Αν είχα μια μόνο συμβουλή για τους ανθρώπους της θρησκείας θα ήταν να κοιτάξουν την Marvel. Ναι, αυτήν με τους σούπερ ήρωες λέω. Την εταιρεία που διαρκώς επεκτείνει την μυθολογία όλων αυτών των χαρακτήρων και τους προσαρμόζει στα Νέα Μέσα. Δεν αρκεί να έχεις μια επιτυχία. Πρέπει να αντιμετωπίζεις κάθε φορά και την αντίδραση του κόσμου. Ξεκίνησα να δω την νέα “Wonderwoman” πολύ αρνητικά προδιαθετιμένος. Με ενθουσίασε κι εμένα και ακόμα και τον γιο μου. Μια προφανώς ηλίθια ιστορία με αχταρμά αρχαιότητας, Γερμανών κακών, ιστορίας και ότι άλλο περίσσεψε και έβγαζε ωραία εφέ κατάφερε να φρεσκάρει κάτι που δεν με ενδιέφερε ποτέ. Στις αρχές του εικοστού αιώνα παρομοίως, ο κόσμος είχε αρχίσει να τσαντίζεται με όλους τους απατεώνες με τα φιδέλαια και μαντζούνια που “θεραπεύουν ΚΑΘΕ πάθηση”. Οπότε οι έξυπνοι διαφημιστές έβγαλαν την “νέα γενιά” φάρμακων, τα οποία πάλι θεράπευαν τα πάντα αλλά τόνιζαν ότι δεν είναι σαν τους παλιούς τσαρλατάνους. Οι ίδιοι που έφτιαχναν και τα προηγούμενα! Ακριβώς το ίδιο κάνουν βέβαια και όσοι πουλάνε διαιτητικά προϊόντα πηδώντας από τον ανανά στην παπάγια και από το εκχύλισμα αβοκάντο στην καρύδα ή ότι άλλο σχετικά ασυνήθιστο μπορούν να προτείνουν ως μαγική λύση στο γεγονός ότι δεν γυμναζόμαστε αρκετά και τρώμε πιο πολύ από ότι χρειάζεται. Η εκκλησία κάθεται στατική, ίσως επειδή έχει βάλει στην άκρη τόσα πλούτη και δεν θέλει να ρισκάρει. Αλλά οι μάχες των ιδεών συνεχίζονται και την προσπερνάνε.

Τα μαγικά μαντζούνια τα σκότωσε ένας δημοσιογράφος με εκτενές αφιέρωμα. Έπιασε ένα-ένα τα πιο γνωστά και απέδειξε ότι δεν δουλεύουν. Ότι οι γιατροί που έλεγαν στις διαφημίσεις καλά λόγια δεν υπήρχαν καν. Μερικοί ήταν κτηνίατροι μάλιστα. Έκανε πειράματα σε ζώα και τα σκότωσε για να αποδείξει με δραματικό τρόπο πόσο δεν θεραπεύουν αυτά που λένε ότι θεραπεύουν. Ένα-ένα τα συστατικά. Τους ξεφτίλισε από κάθε άποψη. Ήταν εύκολο. Δεν είχαν ούτε μια αλήθεια, ούτε μια χρησιμότητα. Κάτι σαν την ομοιοπαθητική ή την θρησκεία. 100% placebo δεν αντέχει στην κριτική σκέψη. Δεν συνάδει με την εποχή μας.

Αν θέλει η εκκλησία να ξαναμπεί στο παιχνίδι πρέπει να βγάλει τα δικά της memes σε μορφή που να μπαίνουν στο chat μας.  Στα δικά μας κανάλια να ντύσει μηνύματα επίκαιρα όπως έκανε παλιά.