Breaking News
Home / ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ / Τσάι με κονιάκ κι ένας χορός πολύ παλιός (ΖΣΚ4)

Τσάι με κονιάκ κι ένας χορός πολύ παλιός (ΖΣΚ4)

To τσάι ήταν με κονιάκ.  Κυρίως κονιάκ δηλαδή με δικαιολογία τσάι.  Κάπου κοντά ήταν σχολείο, ακούγονταν παιδιά να παίζουν.  Πολλές σημαίες είχε η γειτονιά και πινακίδες “προσέχουμε τους γείτονες” σα να είναι ανεπίσημα διορισμένοι σεκιουριτάδες ο ένας του άλλου και ήθελαν να το ξέρουμε κι εμείς.  Αυτός κάθε μέρα κοιτούσε που ήταν στον χάρτη. Αυτοί κοιτούσαν τους χάρτες στους τοίχους, πλαστικοποιημένα χαρτιά ή ανακριβείς αναπαραστάσεις. Σα να είναι δωμάτιο μανιακού δολοφόνου με αποκόμματα εφημερίδας και πινεζες που δείχνουν που έγιναν οι φόνοι. Όλοι γουστάρουν εγκλήματα στις μέρες μας, την Λάθος Απόφαση, την Μοιραία Τεμπελιά, τον Πόθο και το Ξύλο του υπόκοσμου.  Είναι το ανήθικο δίπλα στον ηρωισμό, η Δικαιοσύνη αδιάφορη και εκδικητική ταυτόχρονα. Ηδονοβλεψίες στον καθρέφτη θέλουμε να ξέρουμε, έχουμε ανάγκη να μάθουμε αλλά να μην το ζήσουμε οι ίδιοι. Χαζεύουμε σειρές στην τηλεόραση, διαβάζουμε μυθιστορήματα σα να είναι εμβολιασμένα και ασφαλή έτσι τα απεχθή που μας διασκεδάζουν.

“Να βάλω μέλι;”

-Σε τι;

Γέλασε.  “Στο τσάι βρε!”  Το έβαλε στα χείλη να το δοκιμάσει.  Δεν χρειαζόταν μέλι, ποτέ δεν έβαζε μέλι, δεν ήταν άρρωστος να πίνει τσάι με κονιάκ και μέλι.

-Βάλε.

Δεν ξέρουμε τι θέλουμε.  Ήταν δουλειά του να σκοτώνει αλλά τρόμαζε με την μανία του κόσμου.  Θέλουν εγκλήματα και τα ξορκίζουν με επιστημονικές λεπτομέρειες και ψυχολογικά προφίλ.  Πτώματα στο πορτ μπαγκάζ και βιολιά με ένταση σε ηλεκτρικές καρέκλες. Κι όταν βαρεθήκαμε τα αυτοκυνηγητά, ερωτικούς χορούς μπροστά στα παράθυρα λίγο πριν πεθάνει η καλλίγραμμη, όταν έπεσε η τηλεθέαση εκεί, μπήκαμε ένα κλικ πιο μέσα.  Αρχίσαν τα “βασισμένα σε αληθινή ιστορία”, έτσι για να τσούζει καλύτερα. Να νιώθεις ότι είναι δίπλα σου, “ήταν τόσο καλός γείτονας” λέει πάντα κάποιος αλλά στο επόμενο πλάνο βλέπεις πετσοκομμένο το πτώμα σε σακουλάκια στην κατάψυξη. Η κοπέλα κλειδωμένη στο υπόγειο, το παιδάκι που κακοποιούν αλλά μόνο εσύ βλέπεις τα σημάδια, “το’ξερα ότι το έκανε εκείνος” λέμε σαν τον ντετέκτιβ που έχει ένστικτο και πάντα δίκιο.

Αλλά δεν είμαστε εκεί.  Στον καναπέ είμαστε. Μετάγγιση DNA δε γίνεται.  Πήγαμε για μια δόση πόνου και φύγαμε μπερδεμένοι.  Από τον κόσμο που γεμίσαμε με Κακό, ντύσαμε με ηθοποιούς β’ διαλογής ή παλιούς σταρ που δεν αντέχουν πια να κάνουν ταινίες.  Και το πιστέψαμε στο τέλος.

Όλα αυτά τα σκέφτηκε σε μισό δευτερόλεπτο.  Μέχρι που έσκυψε στο ποτήρι του να βάλει το μέλι, κοίταξε τα χέρια του και είπε:

“Είσαι πολύ νέος.  Αυτά τα χέρια είναι σχεδόν παρθένα.  Με γάντια κυκλοφορείς;”

-Αλήθεια;  Ναι, γάντια. Πολλές φορές…

Άφησε μετέωρη την πρόταση μήπως και το ξεχάσει.  Μήπως δε καλοσκεφτεί τι σόι επάγγελμα απαιτεί γάντια για να μην αφήνεις δαχτυλικά αποτυπώματα.  Για καλή του τύχη το κονιάκ την είχε ήδη πιάσει.

“Η μουσική της γενιάς μου ήταν τόσο καλύτερη από της δικιάς σου!  Κι ο καιρός εδώ που τα λέμε. Και ο λαός ήταν ενωμένος.”

-Σιγά, το ‘40 μεγάλωσες;  Της το είπε γελώντας αλλά αυτή δεν έδωσε σημασία.

“Όταν ήμουν εγώ παιδί τα ζώα το θεωρούσαν τιμή τους να τα τρώμε ή να τα κάνουμε παλτά.  Η μάνα μου φορούσε γούνα και όλοι την θαύμαζαν. Ήρθε η γενιά σου και μας γέμισε τύψεις.  Μας χαλάσατε και τον καιρό.”

-Σε λίγο θα μου πεις ότι πριν τον Αδάμ και την Εύα, ο Θεός είχε ένα αγαπημένο λυκόσκυλο που το έλεγαν Μαξ και περνούσαν όλοι χάρμα πετώντας ένα ξύλο που το έφερνε πάντα στα πόδια τους.

“Δεν ξέρω για Θεούς και σκύλους.  Ξέρω ότι γράφαμε γράμματα ο ένας στον άλλον και διαβάζαμε βιβλία.  Οι ηλικιωμένοι ήταν σοφοί και σε όλα τα θέματα συμφωνούσαμε. Μόνος ένας διαφωνούσε αλλά τον συμπαθούσαμε κι εκείνον, ήταν πάντα ίδιος στις διαφωνίες του.  Και δεν έκανε ζέστη τον Νοέμβριο ούτε χιόνιζε τον Ιούνη.”

-Στο ποδόσφαιρο δεν υπήρχαν λαδώματα.  Ο αθλητισμός ήταν πεντακάθαρος…ναι, έχω ακούσει για την εποχή σου.  Οι πτεροδάκτυλοι ήταν όλοι φιλικοί και οι τυρανόσαυροι βοηθούσαν στο όργωμα.

Αφού δεν έβγαζε νόημα, σκέφτηκε τουλάχιστον να το διασκεδάσει.  Αυτή δεν επηρεαζόταν, σόλαρε. Πήρε σοβαρό ύφος θεατρικό.

“Ξέρεις στην εποχή μου όταν έπαιρνες αντιβίωση τελείωνε η αρρώστια.  Έγιναν όλες οι μεγάλες εφευρέσεις. Έζησαν οι μόνοι σημαντικοί μουσικοί.  Δεν είχαμε φαινόμενο θερμοκηπίου, ούτε θερμοκήπια γιατί τρώγαμα τα λαχανικά μόνο αν ήταν εποχής.”

Σταμάτησε να μιλάει και άρχισε να χορεύει μόνη της.  Χωρίς να το σκεφτεί κι αυτός σηκώθηκε με τον ίδιο ρυθμό, ένας χορός προφανώς παλιός θα ήταν στο μυαλό της γιατί ακόμα μόνο τα παιδιά από το σχολείο δίπλα και τα αυτοκίνητα από τον δρόμο ακούγονταν.  Την έκανε δυο στροφές παιχνιδιάρικα και την έριξε δραματικά πίσω:

-Ναι, ναι ξέρω. Από τον καιρό που ο καιρός ήταν σωστός.

Ο Αλέκος Γκονζαλεζίδης είναι διάσημος ΜεξικανοΠόντιος συγγραφέας βραβευμένος πολλές φορές για τις περιγραφές της γυναικείας ψυχοσύνθεσης. Ο σύλλογος πληρωμένων δολοφόνων αντίθετα όμως, ποτέ δεν έχει αναγνωρίσει το έργο του.


Δείτε επίσης:

Πως να πάρεις επιδότηση σαν Τζεντάϊ

Το γραφείο ήταν ήσυχο.  Ύποπτα ήσυχο.  Τσέκαρα στο κινητό για απεργίες.  Τίποτα.  Μόνο δυο άτομα …

Αστυνομική ιστορία Νο9: το ξυράφι

Οι δυο αστυνόμοι κοιτάχτηκαν λίγο.  Ο ένας τελείωνε την βάρδια του, ο άλλος τώρα άλλαζε …

Τι έπαθα τη μέρα που πούλησα ναρκωτικά στα Εξάρχεια

Δεν το είχα ξανακάνει.  Αλλά χρειάζομαι τα λεφτά.   Ένας φίλος μου δάνεισε ένα σακουλάκι …

Αστυνομική ιστορία Νο10 – το ηλεκτρονικό τσιγάρο

“Σβήσε το τσιγάρο και έλα στο γραφείο μου!” Ο διοικητής είναι έξαλλος.  Δεν ξέρω γιατί. …

Γιατί θέλετε να εργαστείτε εδώ;

Καλώς ήρθατε και ευχαριστώ που ενδιαφερθήκατε για μια θέση στην εταιρεία μας.  Με λένε Κύριο …

Αστυνομική ιστορία Νο6: ο καθρέφτης

Είχαν ήδη πάρει το πτώμα όταν έφτασα στον τόπο του εγκλήματος.   Οι συνάδελφοι εξέταζαν …

Αστυνομική ιστορία Νο12: ροδοcop

Έσπρωχνα το λάστιχο με ένα ξύλο στον δρόμο.  Έχω δει να το κάνουν τα Αφρικανάκια …

Αστυνομική ιστορία Νο5 : περί σεξ

Μπορεί να μην είμαι ο καλύτερος αστυνόμος στον κόσμο αλλά δεν μου άξιζε αυτή η …

Αστυνομική ιστορία Νο3 : Λότο

“Δεν το πιστεύω!  Κέρδισα!” Χοροπηδούσα σαν μανιακός στον δρόμο.  Έριξα και έναν κάδο.  Στα τέτοια …

Αστυνομική ιστορία Νο4: υπόθεση 2 σε 1

“Καλά, μου το λες τώρα ότι έχω να πληρώσω κλήση;” Η γυναίκα ήταν έξαλλη.  Συνέχισε …

Αστυνομική ιστορία Νο 8 – στα κόκκινα

Είχα αργήσει και το φανάρι πορτοκαλί.  Εξέταζα το παιδί στην “Κάθοδο των Μυρίων” και έπρεπε …

Αστυνομική ιστορία Νο11: Μπόμπ Σφουγγαράκης στον ήλιο

Ήταν ηλιόλουστη μέρα και ο κόσμος πολύς στο Σύνταγμα.  Ένα παιδάκι δίπλα μου φώναζε σπαραχτικά …

Αστυνομική ιστορία Νο2: εναλλακτικοί αστυνόμοι

Θα είχα μεγάλη περιέργεια να δω στην Αθήνα αστυνομικούς με roller blade όπως έχουν στην …

Αστυνομική ιστορία: η ομάδα Δέλτα και ο Πακιστανός

Το αυτοκίνητο είχε χαλάσει στην μέση της Κηφισίας και οι δυο μοτοσυκλέτες πλησίαζαν γρήγορα.   …

Δέντρα στο δάσος δεν βρέχονται από βροχή; (ΖΣΔ2)

Όταν δεν υπάρχει πια κανείς να σε κατηγορήσει δεν υπάρχει και κανείς να σε συγχωρέσει.  …

Ζόμπι στο δάσος (ΖΣΔ1)

“Σε μισώ.” Τον κοίταξε στο νεκροκρέβατό του και ήξερε ότι έπρεπε να τα παραδεχτεί όλα. …

Ωδή στα κόκκαλα

Σα να σηκώθηκε η γραμμή με την κιμωλία γύρω από το πτώμα. Και να περπάτησε. …

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: