O Νταλάρας από το Ντζέρσευ: Bruce Springsteen

Τραγουδοποιός της εβδομάδας.  Χαλαρά.  Τόσα χρόνια, έχει ψήσειιιι.  Έχει βάψει.  Έχει κάνει χιλιόμετρα επί σκηνής.  Αν δεν σας άρεσε η σύγκριση ξυδάκι.  Είναι κι αυτός ψευτολαϊκός τύπος φραγκάτος, που πιάνει διάφορα κάθε τόσο, ψάχνεται ψιλοκουλτουριάρικα αλλά έχει βασικά ένα τραγούδι να πει με την κιθάρα του στη σκηνή.  Πολλοί τον μισούνε, πολλοί τον κράζουνε αλλά τελικά πάντα πουλάει, πάντα παθιάζει πολύ κόσμο.   Σε άλλον φαίνεται ψευτοπολιτική αυτό που κάνει, αυτά που λέει, άλλοι τον παίρνουν στα σοβαρά όταν ψάχνεται.

Την πρώτη φορά που τον είδα ζωντανά εξαντλήθηκα.  Ο άνθρωπος είναι μαραθωνοδρόμος.  Έπαιζε ένα σετ 6-7 τραγούδια.  Δυνατά.  Με ενέργεια.  Ε, η υπόλοιπη μπάντα λιποθυμούσε κι έφευγε να πάρει αναβολικά, ναρκωτικά ή κάτι να συνέλθει, ο Springsteen εκεί, βράχος.  Στη σκηνή ασυγκράτητος.   Αν δεν βρούμε τα μυστικά της σύντηξης για την παραγωγή άπειρης ενέργειας για το μέλλον του πλανήτη ίσως να την βρούμε στο DNA του.

4 ντουζίνες τραγούδια του Boss στο www.grass.social   Πιο πολύ εμένα μου αξίζουν τα μπράβο που κατάφερα να ξεψαχνίσω μερικά από τα άπειρα που έχει βγάλει.  Θέλει λίγο μελέτη και η σειρά που θα τα βάλεις γιατί έχει βασικά τα φασαριόζικα και τα ήσυχα και χωρίς σωστή εναλλαγή, όπως κάνει στην σκηνή πάντα, απλά τον βαριέσαι σαν αμερικάνικο ραδιόφωνο σε ατέλειωτες βαρετές ευθείες…