Το πιο γλυκό και αληθινό κείμενο για τον Λ.Κ.

Σκηνή 1η. Ταξίδι με το Λάντσια Δέλτα Αθήνα – Πόρτο-χέλι. Στο αυτοκίνητο ακούμε κασέτες Κηλαηδόνη, Σαββόπουλου και Χάρυ Κλυνν και όταν δεν τσακώνονται οι γονείς μου ή δεν κοιμόμαστε στο πίσω κάθισμα εγώ ή η Αριάδνη τραγουδάμε όλοι μαζί οικογενειακά. Η σκηνή αυτή επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι και Πάσχα με ελάχιστες παραλλαγές. Αίσθηση ανεμελιάς και πραγματική…… Continue reading Το πιο γλυκό και αληθινό κείμενο για τον Λ.Κ.

Ψίθυροι αγοριών – αντίο Βούλα

Γράφτηκαν αρκετά όταν μας άφησε η γειτόνισσα μου η Βούλα η Μάστορη.  Δεν ήθελα εκείνη την ημέρα να προσθέσω στον θόρυβο.  Ούτε να πω για την συνομιλία μας όταν είδε στο Facebook μου εικόνες από το “με Λένε Αλέξη” ένα δικό της βιβλίο που διάβαζα μικρός, πως συγκινήθηκε που το βρήκα γιατί δεν κυκλοφορεί εδώ…… Continue reading Ψίθυροι αγοριών – αντίο Βούλα

22 τύποι θλίψης στο Facebook – Αλέξης Χαλκίδης

Τύποι αντίδρασης στο Facebook: Ο μπερδεμένος:  “Ρε παιδιά, πέθανε ο Χ;” Ο Κος CNN:  “Σας ανακοινώνω ότι πέθανε ο Χ.” Ο συνωμοσιολόγος:  “Δεν πέθανε. Κάτι περίεργο παίζει στον τρόπο που πέθανε.” Ο ρευματολόγος:  “H μουσική του δεν ήταν παρά μια μπανάλ συνέχεια της ανεξάρτητης σκηνής της ΝοτιοΔυτικής Ακτής με έντονες επιρροές από Εσκιμώικα παραδοσιακά τραγούδια.”…… Continue reading 22 τύποι θλίψης στο Facebook – Αλέξης Χαλκίδης