We found 9 results for your search.

Με την ντουντούκα στον Δούναβη (ΡΣΑΤΑ 7)

Στο κρατητήριο σκεφτόταν το κομμάτι παζλ που είχε καταπιεί κι αν θα βγει ποτέ να δει άλλα μέρη στον κόσμο.  Το πιο μακρινό μέρος που είχε πάει ποτέ ήταν η Θεσσαλονίκη, ήταν ένας που γνώρισε online και πήγε με το ΚΤΕΛ να τον δει και βέβαια πηδήχθηκαν σαν τα κουνέλια όλο το βράδυ και μετά… Continue reading Με την ντουντούκα στον Δούναβη (ΡΣΑΤΑ 7)

Στράτος και η μιζέρια του παπά (ΡΣΑΤΑ 7)

Θα ήταν ψέμα να πει ότι η μιζέρια του πατέρα του δεν του έφερνε κάποια χαρά.  Ο παπάς ξύπνησε ιδρωμένος.  Υπέφερε στα χέρια του ως παιδί, υπέφερε πολύ και κάθε πόνος που χτυπούσε τον πατέρα ήταν είδος δικαιοσύνης, ισορροπία στο Σύμπαν, αίτιο και αιτιατό κάπως να βρεθούν.  Όπως και να έρθουν τα πράγματα δεν θα… Continue reading Στράτος και η μιζέρια του παπά (ΡΣΑΤΑ 7)

Δέντρα, διάρροιες και διμούτσουνες κατσαρίδες στο τακούνι (ΡΣΑΤΑ6)

Το σπέρμα και το πάθος στεγνώνουν εξίσου γρήγορα.  Όταν ήταν παιδί, λάτρευε τα μαρούλια, της φαίνονταν μαγικά έτσι τυλιγμένα, έτσι που μεγάλωναν στο μποστάνι της μάνας της.  Οπότε πήγαινε και τα έβγαζε πέντε πέντε, τα κατέστρεφε πρόωρα και τα πήγαινε στο δωμάτιό της να τα θαυμάσει, να τα φχαριστηθεί.  Η μάνα της τσαντιζόταν, δικαίως, που… Continue reading Δέντρα, διάρροιες και διμούτσουνες κατσαρίδες στο τακούνι (ΡΣΑΤΑ6)

Μακριά μαλλιά που βγάζουν σπίθες (ΡΣΑΤΑ 5)

O συναγερμός στο εργοστάσιο ήταν σπάνιος αλλά όλοι ήξεραν ακριβώς τι έπρεπε να κάνουν.  Σταμάτησε η γραμμή παραγωγής.  Έκλεισαν ερμητικά με ταινίες όσα προϊόντα ήταν ήδη στα κουτιά τους.  Όλοι οι εργαζόμενοι στην εταιρεία παραγωγής παζλ καθώς φρόντιζαν τα πόστα τους και έβαζαν προσεκτικά σε σακούλες τα πάντα, άρχισαν να μαζεύονται γύρω από την νεαρή… Continue reading Μακριά μαλλιά που βγάζουν σπίθες (ΡΣΑΤΑ 5)

Συγνώμη που σ’ερωτεύτηκα ( ΡΣΑΤΑ 4)

Όταν αφήνεις να σε συνεπάρει κάποιος σαν κύμα μην γκρινιάζεις αν βρεθείς ξαφνικά σε βαθιά νερά και πνίγεσαι.  Ο παπάς κοιτούσε απέναντί του στον καφενέ κάποιον που δεν γνώριζε προσωπικά αλλά έβλεπε σχεδόν κάθε μέρα τέτοια ώρα.  Διάβαζε σοβαρός την αθλητική εφημερίδα αλλά κάθε τόσο χαλάρωνε από κάτι σε αυτήν και χαμογελούσε λίγο.  Τα μάτια… Continue reading Συγνώμη που σ’ερωτεύτηκα ( ΡΣΑΤΑ 4)

Μίνα Μίνι ΜουνοΜίνι (ΡΣΑΤΑ Κεφ3)

(Αν δεν θέλετε απλά μια σκηνή σεξ χωρίς νόημα, διαβάστε και τα προηγούμενα κεφάλαια – εδώ όλα μαζί – οπότε θα έχετε ολόκληρη την έλλειψη νοήματος μαζί.) Ο ηλεκτρολόγος και ο νεαρός πιανίστας είχαν κάτι κοινό.  Την έλεγαν Μίνα.  Φορούσε Μίνι και μια μπλούζα με τη Minnie Mouse.  Το παρατσούκλι ήταν αυτονόητο, έβγαινε με μια… Continue reading Μίνα Μίνι ΜουνοΜίνι (ΡΣΑΤΑ Κεφ3)

Υιός παπά, πιανίστας (ΡΣΑΤΑ Κεφ2)

(Διαβάζεται ανεξάρτητα αλλά είναι το 2ο κεφάλαιο – εδώ το 1ο) Τετάρτη χαράματα σε εκείνη την μεσαίου μεγέθους επαρχιακή πόλη που λέγαμε.  Θα σκάει ο τζίτζικας σε λίγο αλλά τίποτα δεν έχει γίνει ακόμα. Γιατί Τετάρτες παίζει η ομάδα.  Και σήμερα στα προημιτελικά.  Και τι μας νοιάζει που μια ερασιτεχνική ομάδα χάντμπολ είναι στα προημιτελικά; … Continue reading Υιός παπά, πιανίστας (ΡΣΑΤΑ Κεφ2)

Ραβανί σοκολάτα από τον Άδη (ΡΣΑΤΑ Κεφ1)

“Δύο λεπτά δώστε μου!”  Το είπε σα να είχε πεθάνει και ζητούσε από τον Άδη μια δεύτερη ζωή στην οποία θα ήξερε ακριβώς τι να κάνει.  Ήταν μεγάλο Σάββατο στην μεσαίου μεγέθους επαρχιακή πόλη και ο παπάς με τον ηλεκτρολόγο κάθονταν στο γραφείο της εκκλησίας.  Ο ηλεκτρολόγος δείχνει 20 χρονών αλλά μάλλον είναι τριάντα και… Continue reading Ραβανί σοκολάτα από τον Άδη (ΡΣΑΤΑ Κεφ1)