Συμβουλές για το φαγοπότι των Χριστουγέννων (ή του Πάσχα)

Πλησιάζουν γιορτές, να ανακεφαλαιώσω τα βασικά για να ξεσκίσετε οποιοδήποτε μεγάλο κοινό γεύμα. Ναι, έχει σημασία η σειρά που θα τα φας για να χωρέσουν περισσότερα.  Κρέατα πρώτα, δεν παίρνουν χώρο.Μην φοβάστε κανένα κρέας αλλά προφανώς τα πιο υγρά και μαλακά, τύπου μπριζόλα μοσχαρίσια, κατεβαίνουν πιο άνετα και ευχάριστα.Ο κάθε άνθρωπος αντιδράει διαφορετικά σε κάθε…… Continue reading Συμβουλές για το φαγοπότι των Χριστουγέννων (ή του Πάσχα)

O Ιούδας κρατούσε οδοντόβουρτσα

Μόνο ηλίθιος προσπαθεί να τακτοποιήσει το σπίτι του όσο είναι ακόμα μέσα παιδιά.  Είναι σα να πλένεις τα δόντια σου τρώγοντας ταυτόχρονα τούρτα σοκολάτα.  Ειρωνεία αν είσαι τούρτα, ο ίδιος που σε έσωσε από την φωτιά με τα κεράκια φυσώντας τα τόσο δυναμικά μετά να σε τρώει.   “Θα κάνω ότι κοιμάμαι!” φώναξα.   Το καλύτερο…… Continue reading O Ιούδας κρατούσε οδοντόβουρτσα

Ηλίθιες ερωτήσεις χωρίς απαντήσεις (ή με έξυπνες απαντήσεις)

Ηλίθιες ερωτήσεις στο Google, αστείες, κουλές, έξυπνες, περιέργες, με το γιατί, για φίλους ή που δεν θα απαντηθούν ποτέ. 1. Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το πελεκούδι και καίγεται συνέχεια; 2. Σε ποια ακριβώς περιοχή του ουράνιου θόλου βρίσκεται το σφοντύλι; 3. Ποιος και ποτέ ενημέρωσε τον Ταρζάν ότι τον λένε έτσι; 4. Γιατί ο…… Continue reading Ηλίθιες ερωτήσεις χωρίς απαντήσεις (ή με έξυπνες απαντήσεις)

Τυφλωμένος από τα φώτα των σ’αγαπώ που δεν άκουσα

Ως γονιός πιο περήφανος είμαι για τις φορές που γύρισα σπίτι με άδεια χέρια.  Τις ερωτήσεις που δεν απάντησα.  Την πίτσα με πεπόνι, γιατί όχι;   Στη χειρότερη θα έχουν να ασχολούνται στο Facebook όλοι για καιρό.  Παλιά έλεγαν ότι χρειάζεται ένα ολόκληρο χωριό για να μεγαλώσεις παιδιά.  Τώρα δεν είναι πολιτικά ορθό, έχουν δικαιώματα…… Continue reading Τυφλωμένος από τα φώτα των σ’αγαπώ που δεν άκουσα

Καρπούζια και τηλεκοντρόλ

Η σχέση μας είναι ισότιμη.  Εγώ φέρνω την σταθερότητα, τα λεφτά και το χιούμορ. Κι αυτή τις μουνόψειρες. Τέτοια εποχή το καλοκαίρι οι γείτονές μας είναι από τους λίγους που χαίρονται τον καύσωνα γιατί βγάζει τα σκουπίδια φορώντας μόνο την κιλότα της.  Είναι και ξεχειλωμένη κιλότα, φαίνονται όλα βασικά επειδή πλακωνόμαστε κάθε φορά ποιος θα…… Continue reading Καρπούζια και τηλεκοντρόλ

Διορίστηκα! (Σπονδυλωτές ιστορίες)

Πρώτη μέρα διορισμού:Έφτασα νωρίς στο γραφείο, με περίμενε η προϊσταμένη και με καλωσόρισε. Λόγω της πανδημίας είμαι μόνος, ξεκίνησα να διακοσμώ το γραφείο. Πίσω μου έβαλα μια αφίσα από την Ζάκυνθο και από την απέναντι μεριά μια από τη Λευκάδα. Σήκωσα το γυαλί από το γραφείο και έβαλα καφέ και μαύρα σπόρια από κουλούρι από…… Continue reading Διορίστηκα! (Σπονδυλωτές ιστορίες)

Αδελφοποιημένη ονειροπαγίδα

“Αδελφοποιημένη πόλη με το Κάτω Κωλοχώρι στην Πολωνία” έγραφε περήφανα η πινακίδα καθώς πλησίαζα το αεροδρόμιο.  Δεν το πιάνω αυτό με την αδελφοποίηση, τι σημαίνει ακριβώς;  Μπορούμε να δανειζόμαστε τα μπουφάν τους;  Ή ότι σιγά σιγά θα μου αρέσουν πιο πολύ οι άντρες;  Κοίταξα αλλού.  Δεν θα βγάλω άκρη με τις αδελφοποιήσεις και εξάλλου οδηγάω,…… Continue reading Αδελφοποιημένη ονειροπαγίδα

Ένα τζατζίκι με Pepsi Max

Στο πρώτο ραντεβού παράγγειλε μια σαλάτα.  Στο δεύτερο τρία κιλά παϊδάκια, δυο πατάτες, τρία κολοκυθάκια τηγανητά και τζατζίκι.  Με το τζατζίκι συμφώνησα κι εγώ.  Πήρα και μια φέτα γιατί νόμιζα θα περισσέψουν πατάτες.  Είχα άδικο.  Αυτή η κοπέλα αν είχε πέντε χωριάτικες μπροστά της και της ζητούσες λίγη τομάτα, ε, πάλι πέντε χωριάτικες θα είχε…… Continue reading Ένα τζατζίκι με Pepsi Max

“Όταν περάσει η πανδημία…”, αυτή η μάστιγα.

“Όταν περάσει η πανδημία…”, αυτή η μάστιγα.  Σαν το “θα τακτοποιήσω το δωμάτιό μου όταν…” των παιδιών ένα πράγμα, στο μυαλό μας μεταφερόμαστε σε μυθική μελλοντική εποχή που όλη μέρα θα πίνουμε καφέδες με τις φιλενάδες μας και μπύρες με τους κολλητούς μας.  Θα χάσω τα κιλά της καραντίνας ή/και θα κάνω λιποαναρρόφηση και botox…… Continue reading “Όταν περάσει η πανδημία…”, αυτή η μάστιγα.

Πρώτα χιόνια στο αρχιδαριό

Ο σκύλος με κοίταξε βαριεστημένα.  Εγώ είμαι έναν χρόνο καραντίνα, άρα αυτός εφτά.  Ευτυχώς αυτό το παιχνίδι “αγαλματάκια αμίλητα, ακούνητα, αγέλαστα” με τα παιδιά δουλεύει ακόμα.  Κάποια στιγμή θα τους πω ότι μπορούν να κουνηθούν γιατί θα έχουν πεινάσει και νομίζω η μικρή κατουρήθηκε κιόλα.  Μετράει αυτό για κίνηση άραγε;  Δεν πρέπει να χαλαρώσω τους…… Continue reading Πρώτα χιόνια στο αρχιδαριό

Με οδοντόβουρτσα στη μύτη

Είναι μάχη σε πολλαπλά επίπεδα. Να μην κολλήσουν παππούς και γιαγιά, τηλεκπαίδευση, τηλεργασίες και κάπως να μην γίνουν τελείως μαλάκες τα παιδιά λόγω ενημέρωσης από κάθε συνωμοσιολόγο στο YouTube που θέλει να μας πείσει ότι όλες οι ταινίες της Pixar συνδέονται τάχα μου δήθεν με κάποιον μυστικό τρόπο. Άντε να εξηγείς. Μερικά πρωινά κοιτιέμαι στο…… Continue reading Με οδοντόβουρτσα στη μύτη

Ντάουντον-α-μπα, μπαμπά

Αλέκο! -Τι είναι πάλι, άσε με. Αλέκο κάτι καίγεται. -Τέλεια. Ρε Αλέκο έχει γίνει κάρβουνο η μπριζόλα δεν την μυρίζεις; -Άψογα, μάλλον δεν έχουμε κολλήσει covid αφού το μυρίζουμε κι οι δυο. Ναι, αλλά τι θα φάμε τώρα; -Δε με νοιάζει, θέλω πίσω την πολυθρόνα που είχαμε εδώ. Μα, έπαιρνε χώρο, την πούλησες τώρα. -Και…… Continue reading Ντάουντον-α-μπα, μπαμπά

Κοτόσουπα στα πέρατα του Γαλαξία

Βγήκα από το σπίτι να ξεσκάσω. Στο τέλος της καραντίνας θα με λένε “Μίστερ Γαλαξίας”.  Όχι επειδή προπονούμαι στο στο body building αλλά επειδή διαρκώς επεκτείνομαι.  Από τα σκοτάδια πετάχτηκε ένας νέος κρατώντας το κρανίο του ανάποδα. Το κουνούσε βίαια να μου δείξει ότι δεν έσταζε, ότι δεν είχε άλλη στο κεφάλι του..   “Γέρο, δώσε…… Continue reading Κοτόσουπα στα πέρατα του Γαλαξία

“Θέλω τον μπαμπά.”

“Θέλω τον μπαμπά.” Η γυναίκα προσπάθησε να αλλάξει θέμα αλλά το παιδί επανέλαβε το αίτημα. “Θέλω τον μπαμπά.  Τώρα!” Ήταν σα να λέει “θέλω να μιλήσω στον διευθυντή”.  Δεν επιδέχεται άλλη καθυστέρηση η κατάσταση.  Η γυναίκα ήταν καυτό γκομενάκι.  Ίσως λόγω εμμηνόπαυσης βέβαια να είχε πιο υψηλή θερμοκρασία.  Έβγαλε από την τσέπη ένα κινητό τηλέφωνο…… Continue reading “Θέλω τον μπαμπά.”