H ζωή είναι ένα καραβασεράι

ΠΡΩΤΑ ΕΙΔΑ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ. ΗΜΟΥΝΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ παγετώνες μέσα στην κοιλιά της μάνας μου, θέλησα να κρατηθώ, άδραξα τον πάγο, γλίστρησα, βρέθηκα στην ίδια θέση, χτύπησα, δεν ακούσε κανένας. Οι στρατιώτες έβγαλαν τις χλένες τους, που ως τώρα εί­χαν φορεθεί από ενενήντα χιλιάδες νεκρούς και ζωντανούς στρατιώτες. Οι χλένες μύριζαν ενενήντα χιλιάδες νεκρούς και ζωντανούς…… Continue reading H ζωή είναι ένα καραβασεράι

Ένα μωρό στην καλαθούνα. Στην Αθήνα.

Ξεκίνησα να περπατάω γρήγορα γιατί το κρύο ήταν διαπεραστικό. Σχεδόν σκουντούφλησα όμως σε ένα καλάθι. Καλαθούνα από αυτές τις κλασσικές. Και μέσα ένα μωρό! Κοίταξα αριστερά, δεξιά για γονιό, καμιά τσιγγάνα ζητιάνα ή κάτι τέτοιο. Τίποτα. Ήταν μόνο του. Και καθόταν ακίνητο, μαρμαρωμένο με δέρμα σαν ψεύτικο, τόσο λαμπερό και πεντακάθαρη επιδερμίδα είχε. Το παρατήρησα…… Continue reading Ένα μωρό στην καλαθούνα. Στην Αθήνα.