Θα συμβεί ξανά έτσι;

Θα συμβεί ξανά έτσι Οι γενναίοι, οι ταλαντούχοι να χαθούν απ’ της γης την όψη, Κι οι κενοί κι οι ραδιούργοι ν’ αφεθούν εν ειρήνη Ο καθένας την τρελή εποχή τους ξανά να στεριώσει; Θα συμβεί ξανά έτσι; Πρέπει πάντοτε έτσι Οι καλύτεροι διαλεγμένοι να είναι, να χαθούν και να πέσουν Όπως σπόροι, κι εμείς…… Continue reading Θα συμβεί ξανά έτσι;

Ηλιοβασίλεμα Ελληνικό

Κι όταν φτάσαμε κορφή, κοιτούσαμε για ώρα.   Εδώ που ανεβήκαμε δεν έχουν τελειωμό. Σαν τις σκοτούρες και τις ελπίδες. Πας να κοιτάξεις μια κορυφή και σε γλυκαίνει η άλλη. Νομίζεις ότι σκοτείνιασε κόψη απότομη, τρομαχτική και λαμπυρίζει δίπλα της καλύτερη, ψηλότερη, περίεργη, γλυκάδα.   Σα να σου λέει “έλα ‘δώ”. Σαν τις Σειρήνες με καλούν…… Continue reading Ηλιοβασίλεμα Ελληνικό

Τα χέρια του πατέρα

Πριν πεθάνει, μια φορά τουλάχιστον, πρέπει.   Να φιλήσω τα χέρια του πατέρα μου, όχι γιατί με αγκάλιασαν μωρό, με φύλαξαν, με έβαλαν, με κράτησαν σε δρόμους καλούς.   Ούτε γι’αυτά που μου’δειξαν, πράγματα που κουβάλησαν, ψωμιά που μου’φτιαξαν και μάχες που πολέμησαν για εμένα.   Τα χέρια που φιλώ πατέρα είναι αυτά που όλο φτιάχνουν, χτίζουν,…… Continue reading Τα χέρια του πατέρα

Λαχειοπώλες του ουρανού – σοκολατάκια σε προθήκες

Είναι αυτό που λέμε “καλτ” μορφή.   Γνωστός και αγαπητός σε όλα τα Βόρεια Προάστια.  Με την χαρακτηριστική φωνή του αλλά ποτέ ενοχλητικός.   Αναρωτιέμαι αν θα του κάνουν μεγάλη κηδεία σαν τον Χρήστο Λιάτη στο Κολωνάκι. Μπαίνει σχεδόν κάθε μέρα από την πίσω πόρτα στο μαγαζί και έχει κάποιο θέμα συζήτησης έτοιμο.   Τον καιρό,…… Continue reading Λαχειοπώλες του ουρανού – σοκολατάκια σε προθήκες